Zgłoś

@Łukasz Jurczyk   W tej części zderzasz młodzieńczy idealizm (pragnienie zrzucenia jarzma) z perspektywą starca, dla którego najważniejsze jest zachowanie życia i domu. To opowieść o nieuchronności tragicznego losu - mimo że znamy konsekwencje, i tak wchodzimy w ogień. Świetny przekaz i tekst!

bóg                                    milczy bo zna                    zakończenie                             

@Nata_Kruk @Berenika97 @Waldemar_Talar_Talar @Poet Ka @Na liniach czasu @aff   dziękuję za poświęconą uwagę pozdrawiam i życzę fajnego wikendu     

@karenka przewietrzyć swoje duchowe okno. To nie takie proste ale warto próbować. Piękny wiersz pozdrawiam. 

Pada już trzeci dzień. W radiu usłyszałem o karambolu na 44.   Po wiadomościach nie popłynął jazz, tylko tkliwy kawałek.   Nawigacja prowadzi mnie objazdem poprzez wiadukt w szczere pola.   Gdzie szarość dnia, wet-on-wet, zatrzymuje się w pejzażu. Po chwili rozmazuje się w mokradłach.   Wjeżdżam w rozlewajkę, by uciec z tego szarego kolażu.   Zapalam na poboczu papierosa, by kolorem koszuli chociaż trochę przełamać ten smutek drogi.   Ciekawe, gdzie dzisiaj dojadę przez ten smutny pejzaż.   Może zostanę w nim. A może ktoś gumką mnie wymaże.   Bo uzna, że nie pasuję do jego wizji bagna.