Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

widzisz,

spłaszczony pod moim kolanem,
jak rozgniatam przeszłość na amnezję?
wpinam w twarz nie łzy – pineski,
rozszczepiam oddech przed użyciem słowa?

widzisz?

nic nie widzisz.

zaprowadzę cię do szczęścia. gdzie największe szczęście, mów



oto wielki napis nad bramą
sex macht frei

widzisz?

zaprowadzę cię do cierpienia. gdzie największe cierpienie, mów



oto cud zbawienia. wielkie szczęście dla milionów.
trzy osoby na krzyż
widzisz?


nic nie widzisz.


wstrzyknę ci całą prawdę
z precyzją łucznika w napięciu,
igłą co roznieci burzę,
prężnym ruchem tłoka

i zobaczysz

wreszcie

w zachwyceniu

ostatni błysk
w ostatnim błysku

Opublikowano

co znaczy tytuł? jeśli łaska wyjaśnij
pierwsza chaotyczna, ale to wina atomu zapewne i szalejących protonów i elektronów
nie mogę rozgryźć między kim jest dialog, czy między ludzki czy wewnętrzny
w finale uszło powietrze, niestety, "oko" i to nieszczęsne "oko"
ale zaciekawił budową
pozdrawiam
r

Opublikowano

łamiesz nietykalne zdawałoby się - wiersz zmusza do myślenia- to jego mocna strona- ten atom w pierwszej mi nie pasuje chyba że do rozszczepiania chociaż ten błysk z końca wiersza oślepia jak bomba atomowa- pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



avadon to taki pan anioł, co niszczy świat, gdy przyjdzie na niego pora. jako że się naoglądałem na youtubie wybuchów nuklerarnych to mnie w nocy avadon złapał za ryj i zaczął zadawac pytania... heh. rano miałem tak apokaliptyczny nastrój, że wygrzebałem ze snu tę gadkę i oto proszę - powstał pseudo wierszyk:)

atom usunąłem - niech sobie avadon rozszczepia słowo - "na początku było słowo, a słowo było u boga, i bogiem było słowo"

oko usunąłem - hehe niech tam będzie rym niedopowiedziany. jak ktoś z rozpędu przeczyta tę końcówkę to i tak "błysku oka" mu wyjdzie:)

pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Ten tekst mógłby nie zaistnieć. Albo nie powstać.   Tak jak nie powstają rzeki. Nie powstają morza. Nie powstaje przystań.   Ten tekst rozbiera się w bezczas, na samych bezdechach.   Tak samo jak nie powstaje niebo, jak nie powstaje czyściec i nie powstają piekła.   Ten tekst mógłby nie istnieć. Mógłby nie powstać.   Gdyby nie powstała miłość, gdyby nie powstało życie i nie powstał ten czas.   Gdyby moja dusza nie zechciała śpiewać.   Mógłbym przecież nie istnieć, jak nie istnieje bezkres.   Jak nie istnieją ból i radość jednocześnie.   Jak słowo niesłyszane, wypowiedziane przed dźwiękiem.   Jak kwiat, który wyrósł z nasiona, którego jeszcze nie ma.   Nie ma mnie. Nie ma nas. Nie ma tego wiersza.   Jest pusty obraz.
    • @Stracony dokładnie o tym samym dziś myślałem i nawet tego samego zwrotu użyłem sztafeta pokoleń poetów... od króla Dawida... do Charismafilosa ;) (nieco nieskromności się wdarło) Pozdrawiam również.
    • @Charismafilos Myślę ze wzruszeniem jak inni poeci żyją w nas i przez nas nadal tworzą. Poezja dzięki temu jest jakby jednym wielkim dziełem pokoleń poetów. Wszyscy w jedno połączeni nie zginiemy zapomnieni. Dziękuję za refleksję, która poniosła mnie ponad dziś i teraz.
    • @Stracony u mnie tak jest, że każdy wiersz... to dodatkowo opowieść w pakiecie ;) Ona młodsza niż Kamil... rozkwitła po wojnie. Jak to ktoś napisał o niej: wprowadziła do poezji polskiej nowy element - motyw ciała uświęconego w misterium miłości i umierania. Ma piękne erotyki, ale także właśnie oswajanie śmierci (umarła w wieku 32 lat) i właśnie troskliwe uświęcenie ciała. A moje z nią przeżycie - zabrałem ją w 2001 do USA i tam się rozczytywałem. Nawet coś niedbale tłumaczyłem na angielski znajomym... ;) A dziś odnalazłem książkę z jej wierszami, dokładnie tą samą... i postanowiłem z nią porozmawiać...
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Nie wiem czy wypada, ale skoro zasiałeś ciekawość, to chętnie posłucham ( i myślę, że nie tylko ja) rozwinięcia tematu. Oczywiście nie naciskam. Halina Poświatowska kojarzy mi się z Baczyńskim, a to był mój ulubiony poeta młodości, obok Norwida.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...