Obcy w bagażniku

[Ela_Ale]

Mój znajomy, Pan Henio,
kościsty, suchutki,
sama czaszka
zdobiona w kończyny,
przykleił się do mnie.

Rankiem wsiada do auta
nigdy nieproszony,
w bagażniku mości posłanko.

Podobno jest czerwony
(tak mówią sąsiedzi),
nieduży posturą jak Frodo.
Nie widziałam go nigdy,
słyszę świetnie powyżej
dziesięciu kaem na godzinę.

[Gość]

Wiersz niby prosty, ale tym razem nie mam odwagi na interpretację. Podpowiedz, Elu, kto to jest? Czaszka i piszczele, to jedyna rzecz, która mi się kojarzy... Pozdrawiam.

[Ela_Ale]

Pan Henio istnieje naprawdę. Ma już kilka ładnych lat. A kto to jest - proszę zgadywać. Do tej pory wśród moich znajomych tylko jedna osoba domyśliła się, kogo mam na myśli. Nie byłeś daleko, drogi Eugeniuszu. Całuski. Lecę zajrzeć do Ciebie. E.

[Gryf]

No witaj Elu, tak jakoś ta prędkość powyżej mnie zastanawia.
Jeśli domyślam się, lub nie ale czy chodzi tu o... tego z kosą?
Bo faktycznie pędząc trochę więcej niż można, zbliżamy się w jego objęcia.
Pewnie i tak nie zgadłem, bo z kosą to raczej jest pani, a nie pan.
Pozdrawiam i czekam na rozwikłanie zagadki.

[Ela_Ale]

Nie, to nie kostucha, ani jej groźba, ale też jesteś niedaleko. To mężczyzna gdzieś daleko istniejący naprawdę, a u mnie - odpowiednik trochę wyobrażony oczywiście. Dzięki za zabawę. Ściskam. E.

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No dobrze, to bawimy się dalej. Może ktoś wpadnie, później poczytam.

[Ryszard Kisiel]

witaj Elu, fajny wiersz z zagadką. Myślę, że chodzi o "anioła stróża" patrona
kierwców, Świętego Krzysztofa. Jego to słyszysz po przekroczeniu prędkosci :
Elu wyhamuj! Miły wiersz. Serdecznie Cię pozdrawiam.

[Ela_Ale]

Pudło. To nie zaświaty. Całuski. E.

[Dla Jaj]

Eluniu pięknie skomponowana zagadka. Dyfer czy tłumik?
Buziaczki W.

[Anna_Myszkin]

Świetne!
No to strzelam: pajączek? Pozdrawiam :)

[Ela_Ale]

Kończę konkurs, bo będzie za długi i nudny. A więc, uwaga: Waldek był najbliżej (czy my nadajemy na podobnych, trochę prześmiewczych, z przymrużeniem oka na życie falach?). Pan Henio jest czerwonym, rozklekotanym podnośnikiem, który stracił umocowanie w moim, byłym już niestety, starym polo i na każdym zakręcie czy wyboju telepał się jak potępieniec. Gadałam sobie z nim w czasie jazdy nigdy go nie używszy zgodnie z przeznaczeniem i nie zaglądając do bagażnika za często. Pasażerowie, których woziłam, pytali: co ci się tam tak telepie z tyłu? To co miałam mówić? Że błotnik? Nadałam mu imię i z absolutnym przekonaniem opowiadałam, że jest to pan Henio - wysuszone, malutkie truchełko aborygena prosto z antypodów! Takie spreparowane według ichniejszej mody. Niektórzy byli blisko uwierzenia, a niektórzy z mniejszym poczuciem humoru patrzyli na mnie jakby z lekkim niepokojem o moje zdrowie psychiczne. Ot, tak to się ma.

Aniu droga - mam niestety już nowe auto i Twoja propozycja jest nader ciekawa. Na pewno znajdę w tym nowym jakieś coś i na imię będzie miało Pajączek. Zgoda, matko chrzestna? Całuję wszystkich i dzięki za zabawę. Elka.

[Gość]

Spędziłem kilka dobrych chwil na internecie by rozszyfrować pana Henia, nic mi nie podchodziło. Natomiast zanalazłem Kapitana Frodo! Niezła zabawa. Dzięki Elu!
www.youtube.com/watch?v=C2uyPnN6bt8