Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

niedługo się okaże, że mój jest tylko
ten stary piernat na którym sypiał
Gomułka,
i nie tylko sypiał bo są tam ślady
czerwonej krwi,
chyba towarzysza Wiesława,
jacek.

Opublikowano

Panie Biały,
ile kogo w tym - trudno powiedzieć,
było tak,
jest impreza, popijamy,
Dorota pyta mnie czemu nie piszę na forum,
bo mam kryzys, odpowiadam speszony,
około wieczora zapadam w alkoholowy sen
bo głowy nie mam tak mocnej jak Dorota,
budzę się po północy,
impreza trwa,
patrzę, na moim brzuchu leży karteczka,
co to kurwa jest,
rachunek kelnerski? ale tu nie ma kelnera,
pytam roześmianą Dorotę, co to jest?
wiersz, wklej go na forum, baranie - mówi do mnie,
myślę sobie,
to ja go napisałem?
jak spałem?
e nie, ale skąd mam długopis wetknięty za ucho?

i to wszystko,

Panie Biały,
serdeczne dzięki za miły niezwykle komentarz,
pozdrawiam ciepło,
jacek.

Opublikowano

Panie Biały, naprawdę było tak:
Jacek poprosił mnie o napisanie wspólnego wiersza,
mówił, że coś dobrego wypijemy dla podbudowania weny..., będzie fajnie itd.,
nooo.... zgodziłam się :(
w efekcie przyniósł tanie wino, wychlał sam "od jednego obalenia"
i padł....
cóż mi pozostało - napisałam sama :(

Opublikowano

Dorota,
po co te szczegóły?
jakbym miał forsę to bym kupił Grantsa
i zamówił kapelą cygańską,
ale jest jak jest,
a że mi jabol posmakował?
przeprosiłem, więc nie musiałaś o tym tutaj pisać,
troszkę jestem zdegustowany,
jacek.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jak powyżej, jabol jeden - wypity przez Jacka :))
ja....może coś tam, ale z własnych zapasów, bo Jacek uprzedził, że kobietom nie proponuje alkoholu, ponieważ całe życie są nieletnie :))))

Dziękuję za wizytę i pozdrawiam serdecznie :)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witam - miło mi że pięknie - dzięki -                                                                     Pzdr.serdecznie. Witaj - ucieszył mnie twój komentarz - faktycznie bajkowy klimat - ale myślę że miły -                                                                                                                                                 Pzdr.pogodnym dniem. Witam - ja też lubię ten wiersz - miło że jeden z najlepszych -                                                                                                                Pzdr.zadowoleniem. Witaj - miło że popierasz  - dziękuję -                                                                        Pzdr. @Czarek Płatak - @Benjamin Artur - @Leszek Piotr Laskowski - dzięki - 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Witaj - dziękuję za miły komentarz -                                                                       Pzdr.uśmiechem.
    • Nie chcą cię widzieć pod osłoną nocy, o nie. Na srebrnym talerzu jeść złotych rozgwiazd. Ocean wyrzucił je na rozbitej klepsydry piasek. Mackami sięgają nieba, umierając na dnie odbitych pomruków fal. Płynie nurt niezatapialny, mąci światło latarni, podbija statkom kadłuby. Kołysze we mgle ze srebrnych nici hamaki, śpią w nich tajemnice. Zaklęte w gwiezdnym pyle, rozświetlą kompasu kierunki. W oku lunety nie widać kresu horyzontu. W marynarskim kole toczy się tęsknota za szyfrem. Zacumować już nie ma gdzie.   Słychać wrzask mew, ich białe skrzydła tną wstający świt. Wyrasta nadzieja z nagich koron drzew, drapią jego twarz. Milczy. Pogłębione bruzdy okrywa kobaltowej toni cierń. Zapada w bieli, głęboko się skryje, za puchem szarym, zaczeka. Zanim kurtyna uderzy w grunt, wypali w niej siatkę do połowu ryb. Skąpie w niej swoje czyste dłonie. Z bryzy wyrzeźbi bałwany. Opadnie z impetem naturalnej siły, odbije w tafli spojrzenie i rozproszy się w złudzeń mgnieniu. Widok rozciągnie się nie skończony, kulę ściśnie mocniej atmosfera.  
    • dziwność  nie zna granic    cóż za pogoda  upały  nic mi się nie chce  jak byłem młody ... niestety  dziś trzeba dźwigać  dwadzieścia jeden lat …   ojciec powiedział    już chciałem  cię synu skreślić    ale ...   DOPÓKI MARZYSZ  WSZYSTKO PRZED TOBĄ    i spojrzał na mamę    ONA  ONA CHYBA JUŻ... przestała    a przecież  taka śliczna i młodziutka    JA NIGDY  NIE PRZESTANĘ MARZYĆ    7.2026 andrew  Sobota, już weekend  dziś młodość często zmęczona życiem  a my …   nie przestawajmy MARZYĆ   
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...