Ja, Małgorzata

[Anna_Para]

tej nocy na balu u Wolanda
podawano grzane wino korzenne
grzesznicy całowali się nawzajem
w stopy i usta zachwyceni
wizją przebaczenia

tam gdzie diabeł przebacza byłam
z tobą ponad miastem
lewitowaliśmy
do śniadania utuleni
powietrzem słonej nocy

przyrzeknij mi że nigdy więcej
nie będę płakać przez sen

[anna_rebajn]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Aniu. Bardzo fajna całość. Czytałam kilka razy. Wydaje mi się, że zamiast całowali "siebie" powinno być "się". Natomiast co do puenty - mogłoby w ogóle nie być dwóch ostatnich strof, bo wiersz bez nich jest wyraźniejszy. Jak dla mnie one puentują całość. Ale to ty jesteś gospodarzem :) Całość napisana fajnym językiem.

tej nocy na balu u Wolanda
podawano grzane wino korzenne
grzesznicy całowali się nawzajem
w stopy i usta zachwyceni
wizją przebaczenia

tam gdzie diabeł byłam
z tobą ponad miastem
lewitowaliśmy
do śniadania utuleni
powietrzem słonej nocy

przyrzeknij że nigdy więcej
nie będę płakać przez sen


tak mniej więcej to widzę :-)) anna.

[WiJa]

Wiadomo i nie wiadomo, o jakiej Małgorzacie jest wiersz. Wiadomo też i nie wiadomo dlaczego dobry jest ten wiersz (wyjaśnienie na końcu komentarza). Zastanawiający jest przecinek w tytule wiersza, bo z jednej strony jest to wcielenie się…, a właściwie poczucie się Małgorzatą, a z drugiej strony przecinek dystansuje, vel oddziela siebie, „ja”, bohaterkę wiersza od Małgorzaty. Ale też wiersz dzieje się w kilku przestrzeniach (przynajmniej, jak dla mnie [jakoż zawsze mówię za siebie, a więc nie koniecznie tak, jak jest faktycznie vel chce vel napisała autorka]), z tym, że inaczej nawet nie może być, niż tylko i wyłącznie to musi być wiersz wielowymiarowy. Czyli, że coś jednocześnie dzieje się w książce Bułhakowa, dzieje się we śnie, i dzieje się po przebudzeniu, a więc w rzeczywistości, acz jest to rzeczywistość wiersza. Czyli są to widzenia bohaterki wiersza, tyle Małgorzaty, co poprzez Małgorzatę, powracającej (w ostatniej zwrotce) do siebie z wymiaru marzeń sennych (gdy właśnie była Małgorzatą). Kluczem do tego wiersza jest oczywiście bal u Wolanda, zwłaszcza jeżeli się wie, że ten diabeł w istocie, to jest w zakłamanym świecie czynił dobro, bo odsłaniał zło vel pokazywał prawdę. Marzy mi się więc, tj. chciałbym, żeby tego byli świadomi wszyscy czytelnicy wiersza, ale przede wszystkim wszyscy mieszkańcy tego zakłamanego świata.

[Anna_Para]

Aniu Rebajn: Kupuję Twoją wersję! Prawie:) Serdeczne dzięki za warsztatowanie! Cmoki! Cieplutko, Para:)

[Anna_Para]

Wijo: Serdeczności, dzięki za tak wyczerpującą analizę wiersza. Miło mi, że tak pięknie został zrozumiany! Zgadza się! Cieplutko, Para:)

[krzysztof marek]

troszkę przekornie jak dla mnie z tym "przebaczeniem diabła"... ;) ale pasuje do klimatu wiersza niesamowicie :) pozdrawiam Aniu.

[Anna_Para]

Krzysiu, bo cały wierszyk jest przekorny. Dzięki za słówko. Cieplutko, Para:)

[Smutek_Jan]

Aniu całość na tak, bardzo ładnie. Analiza wiersza wyżej.

pozdrawiam.

[Anna_Para]

Smutku: Dzięki, że wpadłeś. Cieplutko, Para:)

[Magda_Tara]

i jeszcze mi tu z Małgorzatą!
czyś Ty ja, czy ja to Ty?! jedna dusza w dwóch osobach!
cudności ten wiersz, oj pojechałaś Bułhakiem!
buziak Anuś
super!

[Anna_Para]

Taruniu, bardzo Ci dziękuję! Jesteś dla mnie bardzo łaskawa:) Para