rozpraszanie

[Krzymo Krzysinski]

po burzy kiedy pamięć uczy się od nowa
czekamy aż powietrze znieruchomieje
i pozwoli nam wkroczyć we wszystkie szczegóły

nadając kształt naszym ciałom
na zewnątrz gdzie ziemia jeszcze wilgotna
i lekko rozpływa się pod palcami

siadamy i wspólnie oczekujemy aż dzień wyznaczy brzegi
niewyraźnym zarysem horyzontu

[Intarsja Lumiere]

uważam, że piękny,
inny, zastanowił mnie :)

[Ewelina Kocur]

Po przeczytaniu takiego wiersz chce się zaczynać wszystko od początku. Tyle piękna w paru wersach. Pozdrawiam.