Adamie

[anna_rebajn]

wciąż myślę o jabłku
od którego zaczęło się poznanie
mówisz
nie musiałaś
było nam tak dobrze
ukryci wśród drzew tworzyliśmy ogród
a jesienie nie różniły się od lata

ja wszystko pamiętam inaczej
szukałeś mnie wśród liści
na tamtej jabłoni
ścigałeś spojrzeniem
jabłko było pretekstem
bo sięgałeś po mnie

a kiedy opadła ostatnia zasłona
zatęskniliśmy do tamtych
Adama i Ewy
którymi nie byliśmy

więc potykamy się o światło poranka


(wiersz inspirowany wierszem a.mrozińskiego)

[Judyt]

pięknie sięgnięcie do rodzaju mężczyzny i kobiety
fajnie, że ktoś jeszcze się inspiruje..., na tak
J. serdecznie