Karmiona przez Nadzieję...

[Lidia_Banaś]

Ona uciekała i uciekała przed nią
Nie sposób było jej złapać
a przecież dzięki niej żyła

Karmiła się jej prawdami
opowiastkami o przyszłości
dziełami jakich ponoć dokonała

Myślała że swoje życie
razem z nią przejdzie

Cudowna Nadzieja jednak odeszła
Zabrała jej marzenia
Unicestwiła wszelkie piękne wspomnienia
Nie pozostawiła nic jasnowłosej panience
tylko ból, rozpacz z niespełnienia
wynikające jedynie ze zbyt prostych potrzeb
Potrzeby ciepła rodzinnego
zaufania do drugich

Nie zostawiła nic

Nadzieja odeszła
i wszystkie chwile
które nie doczekały się
swego spełnienia

[Judyt]

przeczytałam, J. serdecznie

[kasia.mała]

nie rozumiem
ale bardzo ładne trochę, trochę naiwne
uczucia jak i serce, sercu nie równe,
Jak i życie,
Chyba jednak nie należy
i ufać, dzielić tym co najbliższe sercu
bo to najbardziej boli, jak ktoś
chce kogoś zwieść plotką, własnym wyrachowaniem, itp.

lepiej to zachować dla siebie by móc być
w zgodzie ze sobą i własnymi marzeniami

Pozdrawiam

[Zdzisław_Chciwiec]

" nawet ci co nic nie mają , ją maja " ...pozdro