Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Dzieci trzynastoletnie potrafią myśleć coraz częściej dojrzalej od rodziców.

/W niektórych krajach można zastąpić głód z powodu niedożywienia
plastikiem, zabawkami, komputerowymi grami i spacerkiem z rowerkiem w masce itp. Czy my w Europie też tego chcemy?/

Skąd to wytrzasnąłeś Amerozzo,
ciekawa jestem z kiedy to ?

Opublikowano

Link został wrzucony na innym forum. Spodobał mi się filmik, więc przesłałem go dalej.

Nie zastanawiałem się, kiedy to przemówienie zostało wygłoszone, ale kiedy przeczytałem twoje pytanie, jeszcze raz wszedłem na youtube i znalazłem informację tuż po wideo. Cytuję: "Przejmujące przemówienie, które dała Severn Suzuki na sesji plenarnej w 1992 r. na Earth Summit w Rio Centro Brazylia. Severn miała wtedy dwanaście lat.".

Minęło więc już aż 18 lat od tego wydarzenia. Czy coś się od tego czasu zmieniło? Owszem - na gorsze...

Opublikowano

Napędzanie konsumpcji ze względu na głód już nie jako "stricte głodu",
tylko głodu pieniądza krajów bogatych i biedniejszych robi swoje. Który kraj się tej polityce ekonomicznej nie daje przekonać ten zostanie "zjedzony". Prawo silniejszych działa w ten sposób na demokrację i tej demokracji pozostaje się obecnie dzisiaj podporządkować.

Z tego większość krajów, o nazwijmy to większym doświadczeniu i przystosowaniu
do kultury demokracji nauczyło się dobrze współdziałać i w tym poruszać.
W tych krajach więc nie ma zawiści do siebie nawzajem, jak gdzie indziej jeszcze,
gdzie brakuje kultury współżycia m.inn. na zawiść wobec tych do których
uśmiechnęło się szczęście z powodu ogromnej odpowiedzialności za posiadane
zbytki i ciężką pracę niejednokrotnie by je utrzymać. Tu decyduje też poniekąd
prawo wyboru lub obciążenia z góry tym "szczęściem" i głowienia się, jak poprowadzić
to w wyścigu szczurów w sposób w miarę należyty. Naprawdę nie tylko biedniejsi
tracą zdrowie w tym narzuconym tempie napędzania koniunktury.

I chyba moim zdaniem tutaj tkwić lub zakotwiczyć się powinien honor, patriotyzm
i odpowiedzialność za życie innych. Niejednokrotnie wymaga to wielkich tego
świata wielkich przekształceń. Dlatego wszyscy powinniśmy się zastanowić
czego naprawdę potrzebujemy, a bez czego możemy się obejść
w imię wzajemnego do siebie szacunku i zrozumienia. Wtedy będzie jeszcze
bardziej i dużo łatwiej mówić o uczuciach.

Ja nie mam świeżych danych, by móc więcej się wypowiedzieć na temat gromadzenia
kapitału w celu przeznaczenia go np. w skali roku, na potrzeby najbardziej głodującym
i potrzebującym tego świata.
Wyobrażam sobie natomiast, jak niektóre kraje są zatrute np. plastikową produkcją,
która z czegoś też wynika, że jest plastikowa itp.

W tej filmowej relacji mogą być mrzonki ponadczasowe , dorosłego człowieka i dziecka, które w sobie ma chyba każdy i o których można rozmawiać, dyskutować i spierać się o ważne sprawy, a nie głupoty.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @TTL Idealne ukazanie przemiany z kochającej kobiety na zniszczoną przez złe doświadczenia femme fatale, z silnie narcystyczną osobowością. Czytając ten utwór, przypomniałem sobie siebie… młodego, niedoświadczonego, który był w stanie poświęcić, oddać siebie… bezgranicznie.    Pozdrawiam serdecznie.
    • @wiersze_z_szuflady dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Najprzedniejszego wina kropelka, Wypadłszy z nachylonego złotego kielicha, Spłynęła po brodzie dumnego króla, Dziwiąc się pięknu jego oblicza,   Gdy tak bezładnie spadała, Zachwycając się pięknem królewskich szat, Całą jego sylwetkę ujrzała, Widokiem tym do głębi poruszona,   W jednej krótkiej chwili, Ujrzała wszystkich znakomitych gości, Monarchów i dostojników z całej Europy, Królów i arcybiskupów dostojnych,   I wielkim zapłonąwszy zachwytem, Ujrzała całą odświętnie przystrojoną izbę, Skąpaną w blasku niezliczonych świec, Okraszoną szczęśliwych biesiadników nastrojem,   Na suto zastawionych stołach, Nie zabrakło najwyszukańszych potraw, Uginały się pod ciężarem mięsiwa, A królowała niepodzielnie dziczyzna,   Widząc kunsztowne złote korony, Zdobiące je krwistoczerwone rubiny, Tak bardzo zapragnęła być jednym z nich, Towarzystwa czystego złota zażyć,   Widząc lśniące królewskie płaszcze, Najokazalszym futrem podszyte, Być któregokolwiek z nich najmniejszym włoskiem, Ośmieliła się zamarzyć skrycie,   Widząc wielkie złote misy, Zachwycona blaskiem ich skrzącym, Zapragnęła w sobie go odbić, Lecz uniemożliwił to rozmiar jej mikry,   Widząc śnieżnobiałe obrusy, Pozazdrościła im ich bieli, Zamarzyła którykolwiek z nich splamić, By na zawsze pozostać tylko z nim,   Lecz mim drgnęła króla powieka, Skończył się krótki jej czas, Była bowiem zbyt maleńka, By dłużej niż króciutką chwilę trwać,   Gdy na posadzkę spadła, W okamgnieniu się rozprysła, Przez nikogo niezauważona, Krótki żywot swój zakończyła…   Nie unieśmiertelnił jej swym piórem kronikarz, Nie znalazła się na kronik kartach, Lecz by nie pozostała zapomniana, Skreślił wiersz o niej skromny poeta...    

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Uczta u Wierzynka, obraz Bronisława Abramowicza z 1876 roku.        
    • [w odpowiedzi na wiersz "[kiedy to wszystko się wreszcie skończy]" autorstwa Michał Pawica]   kiedy to wszystko się wreszcie zacznie jeśli kiedyś się w końcu zacznie/skończymy z oduczaniem milczeniem/się od końca   bo język, który został wyrwany z tobą wciąż liczy, że jest w pełni autotomiczny odrośnie jak jaszczurce ogon: gładki, syczący, dwujęzyczny, czerwony bez białej patyny z całym arsenałem smaczków   <za/pomni o czymś takim jak ageuzja>   posmakuje ziemię - znaczy: skosztuje owoców pracy własnych rąk, które były skłonne po/święcić nienaganną aparycję pa/paznokci - to one drapały ziemię po grzbiecie z  którego za/rosło kiedyś inter/pol/e makami z surową rybą i środkiem usypiającym   po/smaku/je słowo z/ja/wy jawa - nie-sen jawa - wyspa java - język post/rzeczy/wistości ob/jawy: cisza jak makiem zasiał   od/smakuje słowo am-am ale brzmi ono jak ostatnia wola skazanego wykrzyczana za/żądana za/rządzana ost/tatni po/osiłek z maka   więc nie pytam o czym/jest ten wiersz jest jak... "zzz" bz/z/zyczenie muchy z/z/zająknięcie snu z/z/zszargane nerwy z/z/zmowa milczenia niech poezja mówi sama za siebie, niech z/z/z poetą dobierze się jak w korcu maku
    • @Berenika97 piękne! dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @LessLove szarmanckie
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...