Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano
z dedykacją

gdzie ty jesteś teraz
co robisz w tej chwili
obejmuję tchnieniem

ciebie widnokrąg

przepływają łódki ciche
twoje troski bo muszę
odbierać je wszystkie

bezpowrotne utraty
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oj Zdrówka zdrówka bez liku Łysy- bo nie wiem jak Ci na imię (:, a to mi się przyda, bo trochę wczoraj zmokłam i kichacz taki jestem, dobrze, że dziś znów świeci słonko. Dziękuję serdecznie za ślad, J. dobrego
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


oj Jacuniu Jaciuniu..cieplutko uściski przesyłam
i mykam zaraz bo musze napisać choć trochę rozdziałów
tego i owego w końcu łapki wsadzić.. J. serdecznie bardzo
i dziękuję za duszkowanie Twe osobiste
Opublikowano

Tęsknota wyrażona bardzo taktownie i jednocześnie zdecydowanie, bez cienia wątpliwości. Ten wiersz uczy pokory. Tak odebrałem.
Pozdrawiam Judyto.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Janie no bez cienia..wolę bez cienia być
Pokory..mm..wciąż jej za mało jakby
J. serdecznie i cieplutko dziękuję za przybycie Twe
i miano wiersza
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witam serdecznie - bolesne ale zarazem jak piękne pytania .
Bardzo delikatny i subtelny wiersz - zmusza do zadumy .
Zwłaszcza dziś w obliczu tego co nam wszystkim tak bardzo doskwiera .
pozd.
Hmm...dziękuję serdecznie Waldemarze, aż zastanawiają Twoje słowa
Doskwiera czasami...różne uczucia, emocje, może zagubienie?
Tak sobie o tym doskiwieraniu, odchodząc od tego owego co powyżej
chociaż racja- łączy się. J. Cieplutkiego i dobrego dnia (: dziękuję za ślad

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Łał, syn bębny słał
    • Maty tu Taja. Ja tu, ty tam
    • SZANTY:     Szkwał, łajba się kołysze Świst Neptuna w uszach słyszę Ster na lewo – kapitan krzyczy Majtek trzęsie się i ryczy   Szczury lądowe co z nami płyną Trzęsą się i wyją   W dali okręt i piraci Patrzę w twarze braci Ci drą się na te szczury Szable, i z krzykiem – do góry   Statkiem buja i kołyszę Przerażony wyję, dyszę   Huki armat, ogień płonie Statek buja, prawie tonie   Piraci w burtę już stukają I nasz statek napadają Dwie piratki – panny dwie Piękne jak we śnie   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Pierwsza – legenda, i pies u boku Już gotowa jest do skoku Abordaż lada chwila Statek nasz ich okręt mija   Druga cicha lecz groźniejsza Nawet fala od niej mniejsza Zginąć cięciem ostrza jej To zaśpiewać hejże-hej   Już krew bucha i bucha Z rozdartego szablą brzucha   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż   Litości wielkie fale Ach, litości dwie dziewczyny w szale Myśmy zwykli marynarze Jak z obrazka nasze twarze   Szczury lądowe bierzcie Wierzcie nam, ach, wierzcie My za morzem, my za wami Dość nam przygód ze sztormami Wy – piękne, mądre Darujcie – do tawerny i na flądrę   Dwie piękne, groźne i gotowe Obie złotogłowe Na statek nasz jak w szale A tu sztorm i dzikie fale Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż Ach, Neptunie za cóż, cóż Zginąć z rąk tych pięknych róż
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Szukanie odpowiedzi gdzieś na zewnątrz, w wiośnie, która jest czasem przemian - czy na pewno już czas...   Rozchyliły się dzisiaj chmury, jak gdyby wiedziały, że to pora... ale czy to także twoja pogoda?
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...