Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

ot, tak

Krzysztof Kwiatkowski
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Krzysztof Kwiatkowski

Krzysztof Kwiatkowski

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Obudziłem oczy
Wstałem się
Spojrzałem na czas
Późno już mycie
Śniadanie wychodzi
Samotnie zjem
Wychodzę drzwi
Schody na ulicę
Ludzi obok
Omijam autobus
Wsiadam do pracy
Wychodzę okno
Zamknę taryfą
Bez pieniędzy
Autobusem bilet
Mam dom
Łóżko oglądam
Telewizję późnym
Wstanę wieczorem
Znów początku od ?

natalia

natalia

Opublikowano
Opublikowano

hmm, mnie też jakoś przekonać ten wiersz do siebie nie może... momentami wydawał mi się w porządku ale potem zgrzyty, zbyt wiele niedomówień spychanych, jedno po drugim

Serdecznie pozdrawiam
Natalia

Klaudiusz

Klaudiusz

Opublikowano
Opublikowano

w takiej formie nie do przyjęcia (nawet jako eksperyment) trzeba dopracować:

"Wychodzę okno
Zamknę taryfą
Bez pieniędzy
Autobusem bilet"
ten fragment kompletnie bez pomysłu... i bez sensu...
jeszcze "późno już mycie" do zmiany (chyba lepiej by wyszło "póżne mycie")

moze nie zachwycił (i nigdy nie zachwyci, ale przynajmnie może być(ale tylko może) oryginalnie...
pozdr

  • 2 tygodnie później...
agnieha tjaghe

agnieha tjaghe

Opublikowano
Opublikowano

:))) a mi się podoba, i to bardzo:)
i nie zgodze się z "jeszcze "późno już mycie" do zmiany (chyba lepiej by wyszło "póżne mycie")" , bo to.. kurcze.. tzreba czytac ciągiem, że tak to ujmę, przenosić w myślach...i widzieć, że to wcale nie do tego, lecz do tamtego się odnosi:) rodzaj poezji, która lubię, lecz rzadko spotykam:)))

pozdrawiam:)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witalisa
      L2

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – to "tworzyć" czy "odtwarzać"?
    • Charismafilos
      L2

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Witalisa Człowiek (stworzenie) może tylko tworzyć, odtwarzać, tylko Słowo ma moc stwarzania :) Dobrej nocy i pięknego tygodnia!
    • Witalisa
      L2

      Przez Witalisa · Opublikowano

      @Charismafilos – właśnie "stwórcze" nawiązuje do mocy Słowa (normalnie mówimy o "twórczości" – znaczenie niby to samo, ale jest niuans). Pora zakończyć dzień. Pozdrawiam
    • Tyrs
      Bo wszystko to

      Przez Tyrs · Opublikowano

      Bo wszystko to   Mróz.   Oto zima, o którą pytasz. Właśnie mi doniesiono, że Ż. wyskoczyła z okna. Z policyjnej notatki -  z dziesiątego piętra. Mógłbym napisać - nie znajduję sensu.  Ale to banalne.   Oto człowiek w podróży - między mną a Camusem, egzystencjalny bezsens szpica zgubionego w ogrodzie. Raz, że mały; dwa, że biały, jak anioł w dzień i w nocy skory do jazgotu. Genetyka,   rodzinna anamneza, niebieskie oczy tamtej,  jej śmiech, białe zęby, szminka, wciąż mam ją na ustach - śmierć,  utkana z powietrza, krasna,  która czeka. W tabletkach,  sznurze.  W insulinowym koncercie  na obój – tę lubię. Po dłoniowej stronie,   na wyciągniecie dłoni – w wieżowcu  za oknem. Moja i moja, moja  własna. Próbuję ją odroczyć, fatalne wyniki badań - do zrobienia, zapić.  Krwią. Intensywnie. Jak Kerouac. Coraz większy brak, coraz szerszy brak znajomych. Przeobrażam się w pariasa z mizantropa. Chcę, by umarł we mnie Miles. Czy jeśli nie żyje - Cotard,   mam prawo do miłości? Nienawidzić, profesorze? I jeszcze jedno - merdać ogonem  z zawieszoną puszką, prosząc OT o stypendium - pisanie jest mieczem obosiecznym,  tak wyszło! Wiersz mi - nie śpię i mam koszmary. Senne. Nocą potykam się o opuchnięte wargi kobiet, łażąc  z miejsca na miejsce, z punktu do punktu, oblicz odległość od do -  od kutej bramy do wejścia od Karskiego. Od sypiam w dzień - po dyżurze. Przespałem: świadków Jehowy, armagedon, krucjaty, złożenie synogralic w styczniu - nikt z nas nie śpi na dyżurach, policzone włosy  na naszej głowie, na łysej głowie dziecka z rakiem,  świadkiem nieprzespanych nocy.  Obudzi się do zbawienia – naiwne.  Oto jest słowo Pańskie.   Oto jest włos na łysej głowie. Oto jest zima,    o którą pytasz, Reniu.   Co zostanie, jeśli zgubisz ostatnią regułę pisowni - myśl o Bogu, nienajważniejszą - wg nowych zasad ortografii? Grzebiąc skostniałym palcem na mrozie  przy zakręcie ateizmu i wiary w czarno-białym oknie  rezonansu. Co zostanie  prócz czasu i przypadku. Bez mojego tak. Dla dobra.  Twoje życie K.  staje się nieznośne.  Właśnie się dowiedziałem, że Ż wyskoczyła z okna.  Wszystko to rozważyła.  ponieważ żyjący wiedzą, że umrą.    Jej szminkę, Kohelecie, słowo – wciąż mam na ustach.  
    • Radosław
      O wypaleniu

      Przez Radosław · Opublikowano

      @Waldemar_Talar_Talar Dziękuję.  

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...