Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

  • Odpowiedzi 44
  • Dodano
  • Ostatniej odpowiedzi

Top użytkownicy w tym temacie

Top użytkownicy w tym temacie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



opinia tego typu nie była tu potrzebna

nie potrzeba, ale takich psychodelicznych wypocin Twojego autorstwa. trochę samokrytycyzmu ;)
do tego tekstu jest potrzebny translator, żeby przełożyć "na nasze" - dziwaczna inwersja, kulawa stylistyka - strzępek nielogicznych, infantylnych myśli. grafomania,
a teraz dalej ćwierkaj w temacie - mnie ćwierki nie wzruszają, tylko śmieszą, jednak komentować i tak będę :P
na warsztat pióro prostować!
;D!
Tutaj przynajmniej masz przykład konstruktywnej krytyki. Ucz się Fly, ucz - przypomnę. : )
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



nie potrzeba, ale takich psychodelicznych wypocin Twojego autorstwa. trochę samokrytycyzmu ;)
do tego tekstu jest potrzebny translator, żeby przełożyć "na nasze" - dziwaczna inwersja, kulawa stylistyka - strzępek nielogicznych, infantylnych myśli. grafomania,
a teraz dalej ćwierkaj w temacie - mnie ćwierki nie wzruszają, tylko śmieszą, jednak komentować i tak będę :P
na warsztat pióro prostować!
;D!
Tutaj przynajmniej masz przykład konstruktywnej krytyki. Ucz się Fly, ucz - przypomnę. : )


To raczej, obłąkanej i bezmyślnej, psychodelicznej, podobnie, w twoich niektórych
wierszach i koemtarzach. 'Niestety, ucz się czegokolwiek' a nie pisać wierszy, sama powinnaś sobie pisać takie komenty i uczyć się czytać przedwszystkim siebie.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Dobrze, to niech będzie, że jak u Hitchcoka,
chociaż to prosty wiersz, może powinien być jeszcze bardziej prosty,
ale dużo treści nawet w konspekcie robi swoje.
Zatem rozumiem i wszystko w porządku, a do strokrotek jeszcze trochę.
Może wtedy uda mi się napisać jakąś sympatyczną bukolikę, pytanie czy do szuflady
czy gdzieś indziej.
Z horrorów wyrosłam już dawno czy na dobre to nie wiem /mam nadzieję/, póki co mnie nie drażnij Alfredem:-).
Zostaw ten wiersz, zminusuj, spauzuj :-))).
Pozdrawiam

fly eliczka
Opublikowano

Tak archaizmy i truizmy, tak, tak,
i cieszę się, że nie podoba,
mi też treść nie bardzo :-)))
Ogólnie to nieżle.
Dobrze, że ucieszył Cię tranformator,
posłuchaj sobie do tego Adagio Albinoniego
;-)),
tylko mi już nie psuj wierszy OK.
Bye, bye Marcinie.G. :-)

Wesołych Świąt i Smacznego Jajka !

Opublikowano

Słabo czytasz i przy czytaniu lubisz skomplikować, zapętlić, nic na to nie poradzę.
Nie mam siły czasem na prostowanie i utarczki, przykro mi. Tak więc niech będzie,
że zawieszam głos. Nie lubię zabaw zimno-ciepło i komplikowania rzeczy prostych.
Osobisty liryk. Wystarczająco, co można w niektórych okolicznościach napisać, zostało napisane.

Pozdrawiam świątecznie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kosz, koszyk, koszyczek, to pojęcia Wielkanocne i pozytywne. Własciwie, to prawie zawsze dobrze, moim zdaniem, kwalifikujesz wiersze, ale daj więcej słów-wskazówek, jesteś wszak dobrym poetą. Pozdrawiam. Stefan.

Stefanie, grafomania to stworzenie bez uszu... ;)
Słowa-wskazówki są pod wierszami.
:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kosz, koszyk, koszyczek, to pojęcia Wielkanocne i pozytywne. Własciwie, to prawie zawsze dobrze, moim zdaniem, kwalifikujesz wiersze, ale daj więcej słów-wskazówek, jesteś wszak dobrym poetą. Pozdrawiam. Stefan.

Wiesz Stefanie, że ja czasen nawet i temu nie zaprzeczam :-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kosz, koszyk, koszyczek, to pojęcia Wielkanocne i pozytywne. Własciwie, to prawie zawsze dobrze, moim zdaniem, kwalifikujesz wiersze, ale daj więcej słów-wskazówek, jesteś wszak dobrym poetą. Pozdrawiam. Stefan.

Stefanie, grafomania to stworzenie bez uszu... ;)
Słowa-wskazówki są pod wierszami.
:)

Toś się już dowiedział Stefanie, to smutne, ale z przykrością stwierdzam, że jest
w tym troszeńkę prawdy /proszę nie mylić z poczuciem humoru to rzecz 'innorzędna'/. Może koledzy w tym przeszkadzają, koleżanki zazwyczaj mniej.
No chyba, że koleżanki koleżankom, to już co innego - też bywa.
;-)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Kosz, koszyk, koszyczek, to pojęcia Wielkanocne i pozytywne. Własciwie, to prawie zawsze dobrze, moim zdaniem, kwalifikujesz wiersze, ale daj więcej słów-wskazówek, jesteś wszak dobrym poetą. Pozdrawiam. Stefan.

Stefanie, grafomania to stworzenie bez uszu... ;)
Słowa-wskazówki są pod wierszami.
:)
Ale, wiesz, to jest tylko okazja do wypowiedzenia siebie, daj szansę. Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Stefanie, grafomania to stworzenie bez uszu... ;)
Słowa-wskazówki są pod wierszami.
:)
Ale, wiesz, to jest tylko okazja do wypowiedzenia siebie, daj szansę. Pozdrawiam.

Otwartości i szczerości wypowiadania siebie

oraz

Zdrowych Wesołych Świąt

smacznego jajka i orzeźwiającego śmigusa dyngusa
Opublikowano

a gdybym autorce powiedziała, że to są dyrdymały podług dni martwych, i choćby miały treść wielką i piękną jak Mount Everest, to wykonanie ----> wartość artystyczna ściąga tekst do poziomu Rowu Mariańskiego, co wtedy?



bo tak jest. pomijając już toporność pióra, które w moim odczuciu zadaje językowi gwałt, tworząc jakieś okropne stwory zamiast poetyckich fraz, widzę tutaj bełkotliwą, nieprzemyślaną kompozycję.


i jak będzie?

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Najszanowniejsi... Gdy tylko polski Internet obiegła wieść o napisaniu przez Jasia Kapelę trzydziestu tekstów o tematyce proaborcyjnej w ciągu jednego roku, po zapoznaniu się z częścią z nich zastanowiłem się mimowolnie czy ja zdołałbym napisać trzy wiersze o wymowie antyaborcyjnej w ciągu jednego tylko wieczora… I nim zdążyłem się nad tym dobrze zastanowić już kilka rymów przeciwko aborcji napłynęło mi nieproszonych do głowy…   Będę z Wami szczery... Z racji tego że niespodziewanie dopadły mnie w nocy gorączka i dreszcze nie wyspałem się poprzedniej nocy za dobrze… O poranku miałem problemy z zwleczeniem się z wyra… W ogóle tego dnia chodziłem jakiś taki półprzytomny... Ale myślę sobie... Co??? Ja nie dam rady napisać trzech wierszy przeciwko aborcji w jeden wieczór?! Ja nie dam rady?! Zaraz robię sobie herbatę z miodem i cytryną i biorę się do dzieła!... I tak w jeden tylko wieczór (kilka godzin) napisałem te trzy poniższe wiersze o wymowie antyaborcyjnej... Oceńcie je proszę sami...     ,,Wszystko to było odległym wspomnieniem”         Choć w obskurnych lekarskich gabinetach, Na przestrzeni wielu postkomunistycznej Polski lat, Każda z ust lekarza bezlitosna diagnoza, Tak wiele młodych matek z nóg ścinała,   Choć niejedna wymodlona ciąża, Podług diagnoz była zagrożona, A rozbudzona w sercu matki nadzieja, W ułamku sekundy niekiedy gasła,   Choć natrętna proaborcyjna propaganda, Niczym straszna upiorna zjawa, Usiłowała w ich myśli przenikać By zamęt i zwątpienie w nich siać…   Choć rozwrzeszczanych feministek wybuchy złości, Załganych pseudoekspertów opinie i głosy, W pamięci tak wielu z nich się wyryły, Sypiąc się z ekranów telewizorów plazmowych…   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy tuląc do piersi maleńkie niemowlę, Niejedna skrycie uroniła szczęścia łzę, Uśmiechając się zarazem serdecznie,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy biorąc na ręce swe dziecię, Słowami przyobleczonymi w cichy szept, Obiecywała mu życie szczęśliwe,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy spoglądając w swego dziecka źrenice, Pochwycona silnym wzruszeniem, Pierwszy jego ujrzała uśmiech,   Wszystko to było odległym wspomnieniem, Gdy pewnego dnia niespodziewanie, Padło z dziecięcych usteczek… - Mamusiu kocham cię…   ,,W oku niejednej matki”        Gdy w murach kościołów gotyckich Światło padające z kolorowych witraży Na twarze roześmianych dzieci, Migocąc wesoło na nich zatańczy,   Gdy maleńkie rączki dziecięce, Uczynią znak krzyża na czole, W niejednym stareńkim kościele, W skupieniu żegnając się z nabożeństwem,   W oku niejednej matki rozmodlonej, Dostrzec możemy ukradkiem łzę, Która perląc się w jasnego dnia świetle, Przetnie niekiedy blady policzek,   W oku niejednej matki rozmodlonej, Dostrzec możemy winy poczucie, Ból ciężkich niezabliźnionych wspomnień, Nagłe ukłucie sumienia wyrzutem…   I niejedna młoda matka, Zatapiając się w bolesnych wspomnieniach, Wzruszona w głębi matczynego serca, Pobiegnie myślami do tamtego dnia,   Gdy tamta straszna diagnoza, Padła z ust starego lekarza, Gdy z przerażeniem do wiadomości przyjęła, Że zagrożoną była jej ciąża,   Gdy pędzący na oślep świat, Nagle jakby się zatrzymał, Zimny dreszcz przebiegł po plecach, Z przerażenia tchu złapać nie mogła,   Gdy diabelska pokusa Odrzucenia nauczania Kościoła, W głębi duszy się tliła, Niczym kiełkujący z wolna chwast…   I spoglądając w oczy swych dzieci, Ocierając ukradkiem łzy, Niejedna przeklnie tamtą myśl, Gdy przyrzekała sobie aborcję rozważyć,   I niejedna Maryi podziękuje, Że w serca ich wlewając otuchę, Nadludzką wtedy dała im siłę, Ocaliła cudem zagrożone ciąże…   ,,Widziałem w mym śnie…”        Widziałem w mym śnie czarne parasolki, Połamane o uliczne chodniki, Bez litości zmiażdżone obcasami, Przesiąknięte brudem ulicznych kałuży,   Widziałem w mym śnie czarne parasolki, Ciśnięte do koszy na śmieci, Niszczejące pomiędzy odpadami, Obgryzane nocami przez szczury…   Widziałem w mym śnie w kościołach starych, W cieniu nadkruszonych murów gotyckich, Rozmodlone młode Polki, Przesuwające w dłoniach różańców paciorki,   Modlące się by w kolejnych latach, U boku ukochanego męża, Dostąpić łaski licznego potomstwa, Wielbiącego Boga w codziennych pacierzach…   Widziałem w mym śnie nienarodzone dzieci, Śpiące nocami pod sercem matki, Niekiedy mimowolnie ssące kciuki, Wyczekiwane przez swe anioły,   Tak bardzo pragnące być kochanymi, Przez świat w wojnach pogrążony, Zatopiony w międzyludzkiej nienawiści, Do Boga wciąż odwrócony plecami…        
    • @Mitylene utwór ma w sobie coś  klasycznego, czystego, kryształowego, niczym mityczne źródło Aretuzy.
    • @Berenika97 Dziękuję za tę nobilitująca dla mnie uwagę o dialogu z W. Szymborską. Bardzo lubię Jej poetykę, ale nie w pełni znam Jej twórczość. Ty i Poet Ka zwróciłyście mi na to uwagę. Kiedyś wcześniej padła podobna uwaga o korelacji tematu/poetyki z Wisławą. Za mało czytałem dotąd poezję. Może to Cię ubawi, ale na tym portalu studiuję poezję "z wypiekami", ponieważ sporo utworów i sporo autorów na poezja.org pisze ciekawie, inspirująco dla mnie. Jestem prawie poetyckim profanem w Waszym towarzystwie, bo mam literacką wrażliwość, ale do marca `26 w ogóle jej nie eksplorowałem w poezji. Dojrzewam przy Was, dziękuję. @Gosława  Dojrzewamy na pogrzebach. Podobnie na rozstaniach z mniej zasadniczych powodów. To brutalne i skuteczne metody. To boli, ale nie nie chcę się na nie uodparniać :-) @Poet Ka Dziękuję uważna i łaskawa :-) @KOBIETA Jakżeby inaczej u Ciebie, trzpiotko

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Chwila zawieszenia pomiędzy światami jest podróżą przez pole maków. Czuć zapach opium. Z daleka szumi Morze Egejskie.
    • @Berenika97 Tak, zakochanie/zatracenie, może zakochanie w zatraceniu... Dziękuję! :)    @Lenore Grey Bardzo mi miło :) Pozdrawiam    @iwonaroma Pociągają czasem te przepastne... Dziękuję za zatrzymanie :)   @viola arvensis Chyba tak. Bardzo dziękuję :) Pozdrawiam 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...