Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Orchidea

makowiec
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

makowiec

makowiec

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Pogrążyłem się mrocznych czeluściach
Maszerując przez bagna i mokradła
Nie myślałem o cennych kruszcach
Orchidea hipnotyzując moje serce skradła

Rosła samotnie,jedyna i niepowtarzalna
Cała biała o pięknych kształtach
Wśród lian gdzie znajdowała się półka skalna
Ujrzałem również motyla siedzącego na oleandrach

Jej urok od razu powalił mnie na kolana
W głębi duszy zapragnąłem mieć ją blisko
Pielęgnując mówić do niej ukochana
Wpadłem zatem w pragnień urwisko

I już nie mogłem Orchis zostawić
Gdyż tak nazwałem mój kwiatuszek
Drogo bym musiał zapłacić
Zostając sam jak ten okruszek

Strasznie mocno zatopiłem się w miłości
Z nią rozmawiam do niej śpiewam
Daje swój dotyk i mnóstwo czułości
A z radości tańczę, nawet biegam

Jestem wstanie środowisko stworzyć
Byle przy mnie rozkwitała
Mógłby z czasem mały pączek się urodzić
Gdyby więcej słońca potrzebowała

Scaliliśmy się w jednolitą masę
Żyjąc wspólnie w naszym małym raju
Kontynuujemy dobrą passę
Mieszkając w chatce nieopodal Bombaju...

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • wiedźma
      Wyliczanka

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @LessLove  fajna interpretacja,;) 
    • Berenika97
      Marta i Maria

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Aks   Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 
    • LessLove
      Wyliczanka

      Przez LessLove · Opublikowano

      @Mel666 Cześć, z dawna nie czytan-na. Miło Cię sylabizować, mentalnie konsumować... Nawet pies=przyjaciel gryzie "dom", zamiast go chronić. Agresja i lęk, zamiast bezpieczeństwa i  poczucia wspólnoty. A Dom to po pierwsze mentalne MY. Dom to także świat, kraj. Dom to własna dusza duszy, która traci "podłogę" niszczoną przez "odwróconego" psa. Zgryzota ewidentna. Serdecznie Pozdrawiam :-)
    • Alicja_Wysocka
      Dwie kostki cukru

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka, dziękuję :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Berenika97
      Neony

      Przez Berenika97 · Opublikowano

      @Migrena   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci za ten komentarz - to jedna z tych interpretacji, które mówią więcej o wierszu niż ja sama bym potrafiła. To przejście od miasta-miejsca do miasta-mechanizmu, ta myśl o noir jako metafizyce samotności, i wreszcie to spostrzeżenie o "nikt nie patrzy" jako paradoksie - że brak świadka staje się jedynym dowodem istnienia -  to dokładnie ten poziom, do którego chciałam dotrzeć. To, jak łączysz obrazy z głębszą refleksją o człowieku, samotności, istnieniu - to jest dokładnie ten rodzaj czytania, o jakim marzy każdy piszący. Twoje słowa nie są zwykłymi komentarzami, to małe interpretacje, czasem wręcz eseje, które dają mi nową perspektywę na własną twórczość.  Wielkie dzięki!  Serdecznie pozdrawiam. :)   @Poet Ka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo!  - "Zły" to jedna z moich pierwszych inspiracji, jeśli chodzi o ten typ mrocznego, warszawskiego klimatu, więc trudno o milsze skojarzenie.  Pozdrawiam serdecznie!  @Alicja_Wysocka   Bardzo dziękuję!    Dziękuję Ci bardzo za tak głęboki komentarz. Cieszę się, że klimat miasta jako bohatera dobrze zadziałał, a te dwa obrazy - papierosy i "przeżuwanie" – zastanawiałam się nad nimi najdłużej. :))) Serdecznie pozdrawiam.:)    @Waldemar_Talar_Talar  @Jacek_Suchowicz    Bardzo dziękuję! Serdecznie pozdrawiam. :) 

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...