Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ładny i zabawny wierszyk. :-) Muza mówi do swojego podopiecznego, żeby dał jej się uwieść "odgórnie" - teraz takie rzeczy uważane są przez prawo za molestowanie. ;-)))
Wierszyk jest pełen dziewczęcego wdzięku. :-)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Krystyno - Bardzo sympatyczna miniaturka - podoba się ta nieśmiałość
wyzwalająca wiosnę .
No i ta Muza która tak pięknie przemawia .
Miło dziś u ciebie i tak prawdziwie wiosennie .
ciepłego dzionka życzę
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witaj Krystyno - Bardzo sympatyczna miniaturka - podoba się ta nieśmiałość
wyzwalająca wiosnę .
No i ta Muza która tak pięknie przemawia .
Miło dziś u ciebie i tak prawdziwie wiosennie .
ciepłego dzionka życzę
Witam Waldemarze :) dawno Cię u mnie nie było.
Miło Cię gościć.
Serdecznie dziękuję.
:):)
Cieplutko pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Bardzo ładna kwintesencja zawarta w sześciu
wersach.
To ja Ci Muzo powiem:
Muzo, Muzo wiośniana, z nieśmiałością wyznam,
że cię kocham ogromnie, gdyś jest podkasana!
Serdecznie pozdrawiam
- baba

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



co czuję?
czuję w dłoniach twoje słowa
przyłapane tak naprędce
jak motyle w złotą siatkę...

... pachnie piekiełkiem i rajem
miłością szaloną i oliwnym gajem
pachnie kobietą i żądzami
łzą szczęścia słoną i nami
wesołym śmiechem, leniwym ruczajem
słodkimi ustami i gorącym majem

całkiem wiosennie zbzikowany Emil, pozdrawia, trzymając wiosnę w objęciach... hahaha :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ku pokrzepieniu to mini
spacerując z psem każdego ranka po lesie czuć budzące się życie
ptaki, sarny, wiewiórki i drzewa - natura, którą zaciągam się
potrafisz Krysiu uwieść:)
pozdrawiam
r

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • nie wiem dlaczego, ale pasuje mi tu dowcip pijany malarz staje przed lustrem komentując je jak obraz nie wiem czyje to płótno, ale kogoś sławnego hymm, tak właśnie mają się sprawy codzienne, widzimy co chcemy widzieć lub to co jest czyli codzienność
    • @.KOBIETA. Och nie, nie tak, M. :-) To jest wiersz O TOBIE. Wywołujesz burze w głowach (hormonach) mężczyzn ze swojego otoczenia charakterem i nieprzeciętną, podobno, urodą (nie w moim typie). Jeśli się nie zmienisz, będziesz wielokrotnie porzucana i raniona. Tak odczytuj ten wiersz. Ja nie aspiruję do Ciebie :-) tylko się o Ciebie martwię, nie chcę, żebyś sobie zrobiła krzywdę. Obawiałbym się nawet Ciebie adoptować :-)
    • a gdy nadejdzie Śądu czas i stanę u stóp tronu pokłonię ja się Panu w pas  i rzeknę bez pardonu rozkoszy rajskich nie chcę znać  ni wiedzieć gdzie się kryją lecz tam mnie panie Boże wsadź gdzie piją gdzie piją gdzie piją kolapsy grawitacyjne pochłaniają jony jak ukwiały chlorek sodu galaktyka wiruje i pszczoły zbierają więcej miodu to wiosna radosna sprawia że piwo lepiej smakuje...   a kucharz w kuchni polowej grochówkę wojskową gotuje !
    • zazdroszczę, bo nie mam, snów o których można tak pisać, wiem, mogą być męczące kiedyś miewałem sny nazywają odbiciem duszy jeśli to prawda, to pokazuje czego nie pragnie, dwoistość człowieka jest męcząca, ciągle musi się zmagać sam ze sobą, a ma tyle innych problemów patrząc z perspektywy na takie utwory, zastanawiam się jak AI poradzi sobie z psychiką ludzką, gdzieś jest baza danych w której to wszystko się kisi Pozdrawiam
    • Moim zdaniem autor nie ujmuje tu obłędu jako coś szkodliwego (chyba że dla samego PLa) ale jako rezygnację powodującą rozkład dnia codziennego i przygaszenie spowodowane brakiem drugiej osoby, w sensie rozkładu jest to obłęd, w sensie pożycia tylko rezygnacja. Głębokie przeżywanie utraty, aż do małego stop, gdzie sam nie daje akceptacji takiemu porządkowi rzeczy. Autor pokazuje tu ludzki wymiar tragedii osamotnienia, równie dobrze mógłby zamiast łózka, użyć wyspy jak w Robinsonie Crusoe. Obie postacie mają wspólny charakter, człowiek bijący się samotnie z myślami ociera się o utratę zmysłów. Pozdrawiam.
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...