Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Jasny promyk w duszy załopotał
Gdy przez niebieskie wrota
Przeszedł duch mych wspomnień starych
Mary , odciśniętego w nich żelaza
Wiara ,co uskrzydlała
Prawda ,gdy uziemiała
Sens ,co za horyzont zbiegał
Za pierwszym skinieniem nadziei.
W nowy świt wejdę znów
Koloseum życia
Katharsis
Pokosy mych głazów
Wsunę na ich górę

Opublikowano

Chodzi o metaforę, głazów ,jako głów ściętych w czasie żniw istnień:),tzn. na polecenie ,z przymusu , bądź z głupoty ,a nawet pod wpływem propagandy ,a góra to symbol ambicji władców ,którzy , coraz to inni ,niszczą stare budynki i wprowadzają swoje fundamenty ideologii,bądź chodzi o nas samych , niszczących własne nadzieje , poprzez przyjęcie obcych wartości , itp...:)

Opublikowano

Tytuł (moim skromnym zdaniem) nie współgra z treścią, są w nim użyte 'trudne słowa' podczas kiedy cały tekst jest z kolei napisany bardzo prostym językiem. Szwankuje interpunkcja - spację dajemy wyłącznie po przecinku, nigdy przed. Słowa typu 'mych' zamiast moich nadają tekstowi niepotrzebnego patosu,podobnie jak oklepane wyrażenia typu:
-jasny promyk
-duch wspomnień
-nowy świt
-koloseum życia
-katharsis

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Łam zasady ....huj z czytelnikiem.W.


Ban, bye.

a.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Cztery pory wspomnień   dom, chmury i zachód słońca  iskrzą w tęsknotach minione chwile przeszywam wzrokiem dawne czasy wciąż żywe niesenne obrazy   po mroźnym zimy trwaniu witam wiosny odrodzenie co bzami zmysły odurza a potem witam nawały letniej zieleni z błękitem nieba w przestrzeni a później w brązie jesiennym  czarowne barwy życia   witam was o każdej dnia porze wieczorem, gdy sen się zbliża  i nocą, podczas sennego odpoczywania a rankiem kawy aromatem co zmysły ożywia do południa    cieszę się życiem i każdym serca biciem z wdzięcznością i radością  rozmyślając nad tegoż kruchością     
    • Kryzys tożsamości  Kryzys normalności    Gdy gubimy się  W tłumie    Wpatrzeni w ekran    Oczy mamy otwarte  A tak naprawdę martwe    I bez blasku...
    • nie trzeba ognia bomb i dronów nie trzeba samolotów czołgów i zgonów nie trzeba zmieniać świata teraz w dół mimo, że przez nienawiść funkcjonujemy jakby w pół nie trzeba zniszczeń i osamotnienia nie trzeba strat i pełnego zbłądzenia nie trzeba iść drogą zbrojeń i rozrachunków wszystko teraz do czego dążymy prowadzi do bunkrów jesteśmy ludźmi nie zwierzętami nienawiść chowajmy na inne czasy poziomu się trzymajmy szpecić tak siebie to ciągłe zło idziemy tym sposobem powoli na same dno wojna w Ukrainie i na bliskim wschodzie to jest zły cykl który budzimy w samochodzie bo paliwo drogie a życie tępe tymczasem do niewoli jest sporo ludzi wzięte kończmy z zbrojami i okrucieństwem kończmy z wojnami i z tym wstrętem niech nie ma podłości i zguby wszelakiej potrzebujemy miłości i to nie byle jakiej
    • @KOBIETA   Dobrze, tylko dobrze, inaczej nie potrafię.

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @FaLcorN  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      biegnij powoli.!  Dobrze   @FaLcorN ? @iwonaroma   może na Ciebie? i może masz rację! Pozdrawiam serdecznie:) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...