Gość Opublikowano 13 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 13 Września 2004 W szklanym prześcieradle skraplają się strzępy duszy. Chwiejnym ruchem dłoni liczę kropki na pancerzu biedronki. Dreszczem ciała uczę się na pamięć, jak żyć w kłamstwie. Na rzęsach szkielet wysuszonej łzy liczy gwiazdy. Nagi siłacz w sercu śpiewem żalu ginie (tępym młotem kruszy miłość) Na kolanach noc oddycha przed mitem księżyca. Zamknięta w szczelinie grzesząc kona ludzka żywica.
Messalin_Nagietka Opublikowano 15 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 15 Września 2004 moja propozycja: ... W szklanym prześcieradle skropiony strzęp duszy. Chwiejnym ruchem dłoni liczę kropki biedronki. Dreszczem ciała uczę się na pamięć by żyć w kłamstwie ... taki układ lepiej by chyba pasował MN
natalia Opublikowano 15 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 15 Września 2004 no Filipie, niezmiernie podoba mi się Twoja symbolika, może niekoniecznie tytuł, ale zawartość :) jestem oczarowana treścią i obrazami jakie ujrzałam, mam jedynia małe "ale" co do zapisu i pozwolę sobie wtrącić swoje na ten temat zdanie :) ................. W szklanym prześcieradle skraplają się strzępy duszy. Chwiejnym ruchem dłoni liczę kropki na pancerzu biedronki. Dreszczem ciała uczę się na pamięć, jak żyć w kłamstwie. Na rzęsach szkielet wysuszonej łzy liczy gwiazdy. Nagi siłacz w sercu śpiewem żalu ginie (młotem krusząc miłość). Na kolanach noc oddycha przed mitem Księżyca. Zamknięta w szczelinie grzesząc kona ludzka żywica. ............................... Serdecznie pozdrawiam Natalia
Gość Opublikowano 24 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 24 Września 2004 Natalio rzeczywiście tak jest lepiej dziękuje
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się