Niespokojny duch

[Be Jotka]

Rozciągam ręce wzdłuż i wszerz

chcę zmierzyć mój świat
pionowo i poziomo

na wskroś
od środka i od zewnątrz

nie ma miary

bez opanowania
poddaję się przeczuciu

jeszcze - albo - już
nie nazywam

degustuję
jak stuletnie wino wyczekane

oszałamia swoją mocą
mnie...
wytrawnego pijaczka

bezbronnie
przytulam mocno do siebie

[Dla Jaj]

Czytałem kilka Twoich wierszy i zaczynjają mi wpadac w oko, ucho oraz te bardziej duchowe organy. Tworzysz naprawdę fajny klimat w swoich dziełkach. Nie zajmuję się liryką więc trudno mi je oceniać pod względem budowy, ale poprawiają mi nastrój. Pozdrawiam. Waldek

[Gość]

Obiecałam i z jakąż przyjemnością spełniam tę obietnicę :-)
Kolejne cacuszko w Twoim wydaniu.
Piękny!
Serdeczności
J.

[Be Jotka]

Waldku,dziękuję za odwiedzinki. Miło mi a nawet szepnę więcej...ciszę się, że moje pisanie poprawia Ci nastrój... Tak de facto to chyba o to chodzi. Pozdrawiam serdecznie.

Jolu, rozpieszczasz mnie. A jak się przyzwyczaję?;) Wielkie dziękować.Serdecznie.
Joanna

[Michał Gomułka]

To jest wiersz, gdzie smakujesz nie obraz a jego składowe. Uporządkowany. Usunąłbym słowo "wyczekane". Ogółem nie pogrążył mnie w jakiejś szczególnej zadumie, nie uniósł mnie wyrafinowaniem, ale walory, o których wyżej są naprawdę cenne. Ok.

[Be Jotka]

P. Michale dziękuję za odwiedziny i za słowa.
Pozdrawiam