Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Przez astmę emocji
oddychać nie mogłam
uczucie to niebywałe
ty- znów

pełna zagubienia
nabrałam odwagi
jeden krok do przodu
dwa w tył

i pomyślałam
nic nie tracę
carpe diem

filar starożytności

spojrzałeś bez słowa
schowałam się
w cieniu przeszłości

jednak nie

ja- tylko kropla
w tym oceanie

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




Witam Cię Bestio w mych skromnych progach, cieszę się że zajrzałeś:)
Dziękuję za pozytywny komentarz i odwiedziny:)
A Horacy..tak..ponadczasowy rzekłabym:)
Cieplutko pozdrawiam, M.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dla mnie na nie
"pełna zagubienia
nabrałam odwagi
jeden krok do przodu
dwa w tył" - wyrzut sumienia to jest?
pozdrawiam i pisać dalej
r



Witam Panie Biały:)
Nie, to nie są jako takie wyrzuty sumienia, jeden krok do przodu, dwa kroki w tył oznacza że czasem człowiek chciałby iść do przodu, rozwijać się, zostawić za sobą przeszłość, jednak nie jest to do końca możliwe, wiec mimo usilnych starań nic z tego nie wychodzi i tkwi w tym co było, nie idzie do przodu .
Mimo iż czasem zrobimy krok do przodu, dwa kroki w tył powodują że nadal tkwimy w tym co było.
Dziękuję za odwiedziny i komentarz
pozdrawiam serdecznie, M.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...