Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Konające myśli
na widok zakochanych
a nieszczęśliwych

moje serce już wyschło
przepasane łzami
cierniowymi

uciskane słowami
nieszczerymi
już się uwolniło
zniszczyło kajdany

za marmurowym płotem
wciąż czeka światło
niezależnie od tego
czy cię oślepi
czy poprowadzi

lepsze niż ciemność

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Ojej, Bestio, ależ mi miło się zrobiło jak to przeczytałam:) nie dość że napisałeś, że zawsze czytasz moje wiersze, to jeszcze do tego mnie lubisz!;)) co za miły początek tego wiosennego, słonecznego dnia!;)
Awanturami się nie przejmuj, ucichną w swoim czasie.

Serdecznie pozdrawiam, M.:)
Opublikowano

byłam tu kilka razy, ale zawsze pośpiesznie,
więc nie komentowałam

to jakoś do mnie przylgnęło najbardziej,
jest takie "moje"

za marmurowym płotem
wciąż czeka światło
niezależnie od tego
czy cię oślepi
czy poprowadzi

lepsze niż ciemność


zawsze uważam, że nawet maleńkie światełko jest nadzieją,
a nadzieja, wbrew porzekadłu, nie jest matką głupich,
lecz mądrych, bo tylko ci szukają drogi nawet na bezdrożu

serdecznie i ciepło :):)
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.





Witam Cię Krysiu bardzo serdecznie:))
Niezmiernie się cieszę, że odnalazłaś w tym coś "swojego":)
W sumie chyba o to chodzi, by ta osoba po drugiej stronie mogła znaleźć w tym coś dla siebie:)
Ja też uważam że maleńkie światełko jest nadzieją, zawsze można tak działać by te światełko było coraz większe:) przynajmniej ja w to wierzę:)

Serdeczności dużo, dużo i dużo słoneczka!:)
Madzia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Los poskąpił cudów i mocy  Pod władzą Saturna namacalnie surowy  Białko oka nabrzmiałe żyłkami  Człowiek w końcu dotarł do swych granic    Czucie się niekochanym, samotnym, przegranym...   A więc to w takie miejsca przeszłość prowadzi   To całe szalone piękno w wierszach i eksperymenty odbijające piękne i szalone życie Aż do dobitnej depresji, inercji    Czasem jeszcze się zdarza... Piękno  Zachwyt Studium osobnych, rzadkich przypadków    Teraz interesuje mnie Dobro Nie chcę zboczyć ze srogiej drogi  Karma wyjaśnia te szarpiące się losy  Widma Głosy    Mgła - piękna metafora iluzji    Wszystko się zaczęło od Piękna i Iluzji Taki był początek świata  Wymawiałem wtedy marzenia Podczas gdy rozgrywał się dramat    Pauza    Dramat istnienia dusz nazbyt swobodnych  Dusz przypominających podziemnego człowieka  W których gra melodia straty       
    • @Ajar41 Zuzanna w kurorcie w Sopocie Chce płacic w dolarach i złocie  Choć jest wielka dama Pierze majtki sama I wiesza je na każdym płocie.                      
    • Wyruszyły we trzy: Największa Marija Najśmiglejsza Pinta Najdzielniejsza Niña   Hej, hej, jak długi rejs Zbiega i znów się wspina Na stromej fali grzbiet Z piaszczystych wzgórz "Dziewczyna"   Zdobędą Nowy Świat Rozbije się Maria Gdzieś zaginie Pinta Sławna będzie Niña   Rei Lavrador, twój las Szkutnicy zaprzedali "Dziewczyna" czesze lok W lusterku morskiej fali   Karaka Marija Karawela Pinta Najszczęśliwsza Niña Z piaszczystych wzgórz te trzy     Rej Lavrador – Król Rolnik (Dionizy I) obsadził wybrzeża Portugalii lasami, z których drewno wykorzystywano do budowy statków morskich w dobie wielkich odkryć. "Santa María", "Pinta", "Niña" ("Dziewczyna") – uczestniczki pierwszej wyprawy Kolumba.  
    • Na co mi Twoje łzy    I sny    I wszystkie  Smutki świata    One nie przyniosą  Ukojenia    Ani nie zagłuszą Sumienia    Odejdę bez pośpiechu  Jeszcze tej nocy 
    • @kasia652 poruszający wiersz...
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...