Omamy - piosenka José de Acosty*

[Ludwik Perney]

O, mamo, chrząstki łączące płaty czaszki
wciąż się nie zrosły, a w głowie roją się
dziki – widzę długie szare szczeciny, mokre ryje
- węszą nienażarte przed moimi stopami,

szukają bulw, soczystych korzeni, może trufli,
rozpychają się, uderzają racicami w skronie,
wbijają szpile w oczy, w gardło wsuwają chwost.
Kwasoród opadł gdzieś niżej, muszę oddychać,

a w płucach wiją się węże. Nabieram powietrza
ostrożnie, żeby żadnego nie ścisnąć, ostrożnie
stawiam też kroki, żeby niczego nie kopnąć
- o, mamo, żrą mnie prymitywne świnie.






* José de Acosta był jezuitą, badał między innymi zjawiska fizjologiczne zachodzące na dużych wysokościach. Chorobę wysokościową określa się chorobą de Acosty

[Dla Jaj]

Fanom takich treści polecam "Pieśni i poezje Maldolora" Lautramenta. Biorę tą książkę do ręki zawsze jak mam ochotę zrzucić parę kilo. Ostrzegam jadnak, że codzienna lektura może doprowadzić do bulimii lub anoreksji. Pozdrawiam ...słodko.
Waldemar

[Ludwik Perney]

Ojej!
Jeżeli spowodowałem perturbacje żołądkowe, to bardzo przepraszam.
Starałem się tylko rozprawić ze wspomnieniem objawów choroby wysokościowej jaką przyszło mi przeżyć.
Pozdrawiam!

[Dla Jaj]

To był naturalnie żart, ale Lautramenta naprawdę polecam. To jeden z bardziej zakręconych symbolistów. Pozdrawiam serdecznie. Waldek

[Ludwik Perney]

a to zaciekawiłeś, zapoznam się, dziękuję :-)