Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Coś było....

Darsek
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Darsek

Darsek

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Jakkolwiek zycie by uczyło
Lecz serce wierzy mimo złud
Gdzieś panuje niewyczeroana siła
Gdzieś panuje piękna cud.

Choć tu na ziemi więdnąć trzeba
Nieziemskich kwiatów nie tknie los
I żar z wysokiego nieba
Nie spije z ich kielichów ros.

I wiara owa nie przeminie
Tych tylko któzy żyją nią
Nie wszystko co tu było zginie
Nie wszystkie kwity tutaj schną.

Lecz wiary owej dla wybranych
Ten tylko tu dostąpi łask
Kto w życiu mimo klęsk spotkanych
W cierpieniu siał miłości blask.

Kto umiał leczyć chorych braci
Potokiem własnych gorzkich łez
Kto duszę oddał za współbraci
I wytrwał. Cierpiąc aż po kres.

Ona_Kot

Ona_Kot

Opublikowano
Opublikowano

taka ilość literówek świadczy już chybao braku szacunku dla Czytelnika
a to:

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


sprawiło, że sie uśmiechnęłam nad tym mało interesującym
tematycznie (kolejny zkolejnych schemat) utworem

pozdrawiam.

ps. kwity się udały ;D nie ma co.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy

  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Dotyk i Wichura

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Trollformel fajnie, że zajrzałaś, fandom "Enigma" pozdrawiam ;)
    • Poezja to życie
      Ucieczka

      Przez Poezja to życie · Opublikowano

      Notujemy wspomnienia    I szukamy ucieczki  Ukojenia    Od tego całego znoju   Bo tak bardzo  Pragniemy spokoju    W tym świecie  Z miliona obrazków    Ale te obrazki  Nie były nigdy prawdziwe     
    • kultura_pop
      ONI, MŁODZI

      Przez kultura_pop · Opublikowano

      Każdy się o moje nogi podtyka, w proch się zamienia i nagle gdzieś znika I nie wiadomo czy Diabła za rogi, Boga za nogi, czy też brzytwy się chwyta Zapewne nie będe znał odpowiedzi, ale szanuję, że akurat mnie o to pytasz W świecie, w którym jedni są spragnieni, a drudzy się topią warto umieć pływać.   Jeśli nie zaśmiałeś się ze swojego żartu to znaczy, że był on słaby Wiem, że chciałbyś być synem koleżanki twojej mamy, bo to pies na baby Obserwuje ludzi w moim wieku, w ciągłym biegu, ciągle na mieście kebaby  Na sali zajęte kanapy, dobierając się w pary, organizują do kina wypady   Nie mam odwagi ani siły by cokolwiek tu zmieniać Mogę w spokoju czekać lub jedynie w kółko narzekać Nie poszedłem do Mam talent, bo go nie mam a gdybym kiedyś zmienił zdanie to najpewniej bym przegrał.
    • Somnia
      W swojej ciemności

      Przez Somnia · Opublikowano

      W swojej ciemności mam wtórną twarz I każdy niepewny krok pozbawia mnie tchu  Tak chciałabym móc wychylić się  Poza krawędź luster poza krawędź drzwi  Lecz między nami powiem nic nie jest po staremu  Mam w sobie okruchy otuchy  A mową odsłaniam się niby lilie tulipany  A mową podlewam swój cień w upale Dopiero kiedy mrużę powieki   Wszystko wydaje się podobne  Pozbawione prawdy  Najchętniej więc otwieram oczy  Niechaj ciemność mnie tak nie tuli   Nie chcę umrzeć w objęciach życia  Splamionego czarnym tuszem omotania   Owijam się w kokon modlitwy łez  Udając liść, suchy jak zwój  Bez podsłuchiwań pająka       
    • wiedźma
      Niepewność życia

      Przez wiedźma · Opublikowano

      @Anex to piękny I prawdziwy wiersz. Fajna forma I treść,  która zostaje Urzeklo mnie tu " wciąż ide dalej przez zycia krag " To slowa, które przynoszą rozwiazanie .. Pozdrawiam

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...