Darsek Opublikowano 11 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Września 2004 Jakkolwiek zycie by uczyło Lecz serce wierzy mimo złud Gdzieś panuje niewyczeroana siła Gdzieś panuje piękna cud. Choć tu na ziemi więdnąć trzeba Nieziemskich kwiatów nie tknie los I żar z wysokiego nieba Nie spije z ich kielichów ros. I wiara owa nie przeminie Tych tylko któzy żyją nią Nie wszystko co tu było zginie Nie wszystkie kwity tutaj schną. Lecz wiary owej dla wybranych Ten tylko tu dostąpi łask Kto w życiu mimo klęsk spotkanych W cierpieniu siał miłości blask. Kto umiał leczyć chorych braci Potokiem własnych gorzkich łez Kto duszę oddał za współbraci I wytrwał. Cierpiąc aż po kres.
Ona_Kot Opublikowano 12 Września 2004 Zgłoś Opublikowano 12 Września 2004 taka ilość literówek świadczy już chybao braku szacunku dla Czytelnika a to: Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. sprawiło, że sie uśmiechnęłam nad tym mało interesującym tematycznie (kolejny zkolejnych schemat) utworem pozdrawiam. ps. kwity się udały ;D nie ma co.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się