Confiteor Amor

[Arkadiusz Michalski]

Confiteor Amor!

Wieczór i księżyc bladym blaskiem świeci.
Gwiazdy jak świece na czarnym niebie.
Pragną w papier łzy ronić poeci.
Ja w objęciach snu kołyszę Ciebie.

Trzymam jak więzy - ręce połączone.
Dotyk ust Twoich a także dźwięk słowa,
Czuję - serca bicie każdym aksonem.
Dlaczego chwila ta jest wyjątkowa?

Zmysłowe ciała spotkanie z pieczy
Ducha odarte, grzechem naznaczone.
Miłość bezwstydna, nie jest, nie kaleczy
Przepędzam żądze jeszcze niespełnione!

Confiteor Amor!

Witam pierwszy raz próbowałem napisać coś i trzymać się rytmu, wg mnie wszystkie wersy mają równo po 11 sylab i średniówka jest po 5 sylabie. Wiersz specjalnie jest taki chaotyczny i niejasny jest to jakby monolog młodego człowieka, który przezywa rozkosz ciała a jednocześnie nie zapomina jaka jest jego wiara i co dla niego znaczy miłość.

Proszę o rady i sugestie :)

[Pan_Biały]

dzięki za wyjaśnienie pod, odwaliłeś za mnie tą robotę
tyle, że poezja to nie matematyka, a czy wiersz jest jasny czy ciemny to pozwól ocenić czytelnikowi, interpretacji może być tyle ilu odbiorców, więc pozwól wierszowi być, a nie wykładasz kawę na ławę
co do samego wiersza, to jest właśnie zbyt dosłowny przez co nie zaskakuje i staje się laniem wody
pozdrawiam i pisać dalej
r