Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Aniu powtórzę za "W".
Twój wiersz - pełen zachwyt ode mnie !!!
po prostu niesamowite było wyobrazić sobie wiersz dosłownie, wers po wersie. próbowałem wielokrotnie, piękne obrazy... a puenta wzrusza prostotą i pewnością. oto jestem
i podoba mi się niesamowicie interpretacja Magdy! cóż... jak dobry wiersz, to niesamowita interpretacja!!!
pozdrawiam cieplutko Aniu :)

Opublikowano

nie lubię takiego przepychu fantazjowania
za kosmiczny dla mnie / a nieudany Twój moim zdaniem
nieudany pod względem rozpieszczania swoim przekazem
ale odbiorców jest więcej :) przede mną powędrowali za nim
a wiem że moją opinią się nie przejmiesz i dobrze :)
masz o wiele lepsze ale odskocznie jak najbardziej wskazane :) bo dają wodzę wyobraźni ;)


pozdrawiam t/

Opublikowano

zwierzęta...
ptaki...
drzewa...
kwiaty...
róże...
ona...

Bardzo nieładna wyliczanka, stwarzająca wrażenie pretekstu do epatowania obrazami.
Całość przerysowana, koturnowa, wykrzyczana.
Dla siebie, zabieram tyle :

nagłe zdumienie
z żebra z gliny i srebrnego pyłu
oto jestem

:)

Opublikowano

podążam za innym do Ciebie...z warsztatu / dopowiem tylko, że w tym fantastycznym obrazie (być może nieco, sorki Aniu, przegadanym) nadal dla siebie odkrywam drugie dno sprytnie połączone z pierwszym (zewnętrznym) / one precyzyjnie się zazębiają / ale jak? zostawię to do własnej wiadomości :)
:):)
serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • gubisz pamięć różańce i bliskich   w twoim spojrzeniu coraz nas mniej   a jednak to właśnie teraz jest nas najwięcej   gdy opatrujemy twoją bezradność    
    • @Poet Ka Prawdziwy świąteczny króliczy bunt :)   Pląsa po ziemi. Wielka moc w małych skokach. Wiosna w nim żyje.   Pozdrawiam    
    • @Poet Ka   Ten wiersz - dyptyk to błyskotliwa gra literacka.   Jesteś w tym mistrzynią!    Stworzyłaś kontrast między dwiema częściami - pierwsza to literacki kanon i tradycja, a druga to ich "queerowa" dekonstrukcja.   W pierwszej części przywołujesz wielkich twórców, w dziełach których występuje postać o imieniu Berenika. Jeana Racine'a tragedia "Berenika", Edgara Allana Poego, nowela Berenice oraz Louisa Aragona - w jego powieści "Aurelien" bohaterka nosi to imię. Niestety, tego ostatniego utworu nie czytałam. No i Poświatowska z moim ulubionym wierszem "Z tytułem i dedykacją na końcu".   Ukazujesz Berenikę jako uniwersalną muzę a jej długi warkocz, który według mitu został ofiarowany bogom i zamieniony w gwiazdozbiór jest tu symbolem natchnienia, które "przenika poezję". Ta pierwsza część ma też klasyczną budowę z rymami i rytmem.   W drugiej części zaburzyłaś te klasyczne normy i odwróciłaś role. Twórcy zajmują się sobą. Wers "Aragon zabierze w ramiona Poego" wprowadza motyw homoseksualny.   "Uparty Racine pobabrze w epice" - mistrz francuskiej tragedii babrze się w epice - to żart.    A z Poświatowskiej liryka zdejmuje ciężar bycia tylko twórczynią i stawia ją w zmysłowej roli - liryka "rozplecie włosy". Berenika zostaje pozbawiona warkocza.   Wiersz ma formę wolnego - wyzwala się z klasycznych ram. Pokazałaś, jak współczesna (queerowa) perspektywa potrafi zamieszać, stworzyć nowe i nieoczywiste relacje między postaciami, gatunkami i samymi autorami.    Świetny!  Nie mogło mnie tu nie być. :) 
    • @MIROSŁAW C. Dziękuję pięknie.    Pozdrawiam również   Deo 
    • @Myszolak  z nadzieją w oczach, bluzgiem na ustach tylko wytrwali, albo Ci ze szczęściem  ;) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...