Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ten żartobliwy wierszyk napisałam dla Magdy Tary.
Został ułożony wokół refrenu, który sobie bezprawnie przywłaszczyłam
(z drobnymi zmianami), z części Jej komentarza pod moim wierszem pt. „czas”.
Mam nadzieję, że mi to wybaczy.
Migdałku - dla Ciebie: bachutaraszki!

człowiek przeżył parę lat
i niejedno widział w świecie
każdy bliźni jest jak brat
nawet jeśli tkwi w kobiecie

wszystko niby się już wie
a tu bach - obuchem w łeb


gdy do żonki mówię że
chciałbym kumpla mieć w facetce
mówi kiedy tak ci źle
śpisz od dzisiaj na kozetce

wszystko niby się już wie
a tu bach - obuchem w łeb


wracam giętki piwo gdzie
i w lodówce mrożę łapy
ryczy - koleś odwal się
suszy zaparz se herbaty

wszystko niby się już wie
a tu bach - obuchem w łeb


kupię zgrzewkę zołzie tej
jak wystarczy to i kwiatek
nie chcę w domu chłopa mieć
wolę z babą na kanapie

bachać buchać jak od lat
bucha bach obuchem ach

Opublikowano

najpiękniej dziękuję Wierszodawczyni!
Babo Izo z Izby
szaleńczo szalałam w Warsztacie
a tu statecznie i spokojnie
lokami podłogę zamiatam u stóp Twoich

dziękuję - tak cichutko szepnę
i buziaka ślę

wierszyk cudowny zachwycił, nie tylko, mnie
fantastyczny, cudowny, MÓJ!!!!!!!!!!!
:D

Opublikowano

gdy to czytam pieśń mi gra
"kowboj Zuzia" stary szlagier
bo z peela niezły chwat
kiedy kumpla widzi w babie

wszystko niby się już wie
a tu bach - obuchem w łeb

baba kumpel mówię wam
jest groźniejsza od gangstera
bo się nie spostrzeżesz sam
gdy opęta cię przechera
.
.
.

pozdrawiam Jacek

Opublikowano

To cudownie, że pobyt na tutejszym forum rodzi przyjazne znajomości, że jeden wiersz jest inspiracją do napisania drugiego... że później jest miły odzew... a do tego wszystkiego dochodzą komentujący, którzy także popisują się naprawdę niezłym kunsztem pisania...
aż miło wejść do takiej izdebki, by się o tym przekonać...
Nie wnikam w dedykowane treści... ale miło było poczytać zarówno Ciebie Babo,
jak i "parkę" w osobach Magdy i Jacka.
Pozdrawiam... :)

Opublikowano

Witaj Babo :) Pozwolisz....., że pozwolę sobie... :)

dodam tu małą przestrogę
jeśli z babą chcesz przyjaźni
pogaduszek na kanapie
o tematach dość odważnych
zapamiętaj sobie jedno:
czujny bądź gdy ona bystra
zawiedziona gorsza jest
niż islamski terrorysta.

Pozdrawiam serdecznie :))

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Za buziaka - dziękuję, za słowa - uścisnę
mocno, mocno, mocno:

choćby wierszyk był do bani
szkaradzieństwo i maszkara
drapałby i gryzł rymami
miła Magda grzeczna Tara
też by wierszyk pochwaliła
bo kochana jest i miła
jest też dobrze wychowana
wierszyk ujmie podziękuje
najprawdziwsza z Tary dama
niech nam Tarzy - niech Magduje!

:-)))))) - ba!!!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Bardzo mi miło Jacku, pięknie zarymowałeś, jestem pewna,
że jeszcze byś mógł, bardzo długo!
Pięknie dziękuję, ściskam Cię:

„kowboj Zuzia” – to klasyka
baba sobie tylko babi
prawda prawdą - ma konika
tak jak tamten stary szlagier
to nie gangster i przechera
toć na ranę przyłóż babę
nawet żadna z niej megiera
to jest miłe słabe - babie

:)))))) - ba!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło mi, miło, bardzo, zapraszam na zawsze do izdebki,
pozamiatam, posprzątam, chlebem i miodem poczęstuję!
baba zawsze gościom rada
siądzie w słońcu znów na przyzbie
i powróży z ziaren grochu
przyjdzie znów do baby Nata?
przyjdzie - nie przyjdzie
- przyjdzie!

Serdeczne pozdrowienia
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Dziękuję za czytanie i miły wiersz, zapraszam na przyszłość!

jam jest baba nietypowa
słodka pulchna rodzynkowa
kiedy jestem zawiedziona
tom skwaszona zakalcowa
i nie słodzę nie smakuję
tylko
truję truję truję

Serdeczności
- baba
Opublikowano

miła Babo co na przyzbie
wróżysz dobra całe krocie
jakże usiąść i nie przylgnąć
gdy u Ciebie wciąż łakocie

już od dawna tu przybywam
zapatrzona w skrzętne kątki
mądrość życia tu zdobywam
z motka doświadczonej prządki
:):)
Serdeczne buziaki i uściski -
Krysia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dzięki Krysiu moja miła
że coś niecoś czerpiesz z motka
bo ten motek się już stargał
pokręcona zblakła nitka

cała sztuka ją odnaleźć
gdzie jest koniec gdzie początek
baba teraz tka samodział
i czasami gubi wątek

tylko nigdy nie zabraknie
tu słodkości i bakalii
bo wiadomo w starym piecu
gdzie wypieki - diabeł pali


Uściski, podziękowania, serdeczności
- baba
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ach!
i znów cudeńko z puzderka
jak czekoladka i bombonierka
owinę się sreberkiem
i wskoczę do pudełka
a tym mnie Babo zjesz
wymlaskasz jak pomadkę
karmelem osypaną
wiórkami z ananasa
urośnie Ci u pasa
kilka cymy.
pal licho!
wszak to my
som najważniejsze!
niczym japońskie gejsze
w kimonach w kwiaty
i żadne tam psubraty
cieszyć się nie zabronią
sobą!



buziak, Babo!
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Miło mi, miło, bardzo, zapraszam na zawsze do izdebki,
pozamiatam, posprzątam, chlebem i miodem poczęstuję!
baba zawsze gościom rada
siądzie w słońcu znów na przyzbie
i powróży z ziaren grochu
przyjdzie znów do baby Nata?
przyjdzie - nie przyjdzie
- przyjdzie!


:D...jeśli w słońcu i na przyzbie
znajdę czasu krótką chwilę

wróżby z grochu mogą pomóc... ;)

byle w pędzie i terminach
znów nie "wygonili" z domu

Miłego wieczoru... :)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




:D...jeśli w słońcu i na przyzbie
znajdę czasu krótką chwilę

wróżby z grochu mogą pomóc... ;)

byle w pędzie i terminach
znów nie "wygonili" z domu

Miłego wieczoru... :)
Dziękuję, serdeczności
- baba :-)))))))
Opublikowano

Z życiem całkiem obeznany
na boczek wyskoczy czasem,
nie chce wciąż być sterowany
u baby być pod obcasem.

A tu bach obuchem w łeb
a przed chwilą byłeś chwat,
gorzki nieraz jest ten chleb
nie ma mata, lecz jest- pat.

Czasem się zagubisz w czasie
i wracając po browarze,
wietrzyć myśli na tarasie
Twoja luba Tobie każe.

A tu bach obuchem w łeb
zona wcale nie żartuje,
teraz głupka tylko lep
pomaga gdy się błaznuje.

Pozdrawiam serdecznie:-)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 ... pamięć i prawdę  w piórka ubieramy  kaleczymy czym częściej  błędnie powtarzamy    one z gałązki na gałązķę  raźno przeskakują  dobrze w tym piekiełku przebrane się czują  ... Pozdrawiam serdecznie Miłego dnia 
    • RZEŹBIARZ SŁÓW   Słowa grube i nieociosane bez obrazu i jakieś bez fantazji, niebyłe, te, które się rodzą samotnie gdzieś nad ranem w głowie bezdomnego poety, są tylko gwiezdnym pyłem.   Dłutem pióra zryte bezlitośnie, z krwawych wiór się otrząsają powoli, czasem się wynurzają z zachwytem, innym razem ze wstydem gasną gdzieś w kącie powoli.   A rzeźbiarz rozhulany w swej samolubnej pasji, tnie tępo i układa niezrozumiałe wyrazy, nieważne czy ktoś je obudzi z ciepłem do życia, on rzeźbi piórem zbolałym, i serca delikatne parzy.   Wiór ściele się gęsto pod krytyki butem, czasem słowo sękiem grubym się ze strachem broni, on już nie dba o zbędne detale, o już wie, jaka myśl się na bieli kartki strachliwej wyłoni.   Nagle wrażliwość chwyta aroganta za serce, być może zmarnował z słów myśli surowe, już za późno gdy rylec pióra złamany bólem, już na karcie obraz oprawcy gotowy.   Bogdan Tęcza.
    • @Tectosmith szokować?  Chyba mnie przeceniasz  @Waldemar_Talar_Talar dziękuję

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      @Amber bardzo dziękuję Bursztynku za czytanie @tie-break myślę że w czasach które opisuję postrzeganie miłości bliskości było nieco inne  Ludzie znacznie bardziej skupiała się na cielesności niż na emocjach  Dziękuję za tak fantastyczny komentarz  Bardzo mnie cieszy Twoja obecność pod moimi tekstami  Pozdrawiam serdecznie
    • @Tectosmith

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Moja opinia o wrzuconym wierszu nie jest pewnikiem, tylko wyłącznie moją subiektywną opinią. Jeśli masz inną, po prostu to napisz. 
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      To jest naprawdę dobre - wskazujesz mnie jako osobę nie rozumiejącą tego, co napisałeś:      To napisałeś Ty i wiem (serio), że chodzi o to, że jesteś autorem książki i prawie tysiąca tekstów.      Autorce podoba się bardzo wiele i nie wnikam w jej gusta.      A niby dlaczego? Dlaczego mam nie kwestionować Twojego osądu? Dlaczego miałbym przyjmować Twoje słowa za pewnik?  Jak już napisałem - bycie autorem zobowiązuje do utrzymania spójności w przekazie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...