Brakujące ogniwo

[Nata_Kruk]

Bolesławie, myślę, że peelka już wie, co będzie musiała zrobić... ;)
Dziękuję za sympatyczny post, również serdecznie pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... kiedy..?.. może wkrótce...
Kiedyś "siedziałam" głównie w rymowanych, z moich pierwszych śmieję się teraz i dlatego niektóre skasowałam. Gdy czytałam białe, te z "zielonej łączki" oraz naszych uznanych poetów... nie mieściło mi się w głowie, jak to to można napisać, żeby było w miarę z sensem... ale w końcu sama spróbowałam, dlatego nie trać "ducha walki"... ;)
Niekiedy coś wydaje się kompletnie niemożliwe, dopóki się do tego nie zasiądzie...
Dziękuję za czytanie i za wpis. Pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

No to cieszę się, że zgrały się te same fale, że trafiłam w gust.
Babo, dziękując za wizytę, pozdrawię... :)

[kuba skawa]

jeszcze nie sypną popiołem
z mojej urny

I tego się trzymajmy ! :)

Lubię kiedy wiersz zmaga się z materią rzeczywistości, dotyka "tu i teraz", nadając mu jednocześnie wymiar uniwersalny.
Świetny tekst, sprawna ręka.
Brawo !
:)

[Nata_Kruk]

Jej, zaskoczonam na całej linii, serio..!
Cieszę się, że aż tak "dotknęło".. tu i teraz.. no i w ogóle...
Bardzo dziękuję..!
POzdrawiam... :)

[kasiaballou]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

odnajdę wiatr który
poruszy zrastające się chwilowo skrzydła

pointa optymistyczna i piękna jest :)

zresztą zatrzymał cały - dobry wiersz, Nata.
pozdrawiam.
kasia.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Oxyvio... chciałam pokazać chęć powrotu do normalnego życia po wypadku, jakimkolwiek, ale takim, który przygowździ człowieka na jakiś czas do szpitalnego łóżka. Długa linia brzegowa Skandynawii, to w domyśle czas, jaki potrzebny jest do pokonania tego dystansu, co może być frajdą, gdy ktoś sprawny... ale długie leżenie na wyciągu to co innego... i już tutaj tli się nadzieja...
Życie we własnym gnieździe (powiedzmy na IV piętrze) z którego nijak samemu się wydostać, to wątpliwa przyjemność dla kogoś na wózku, na przykład.
Do tego dochodzą urzędy, które nie ułatwiają zamiany mieszkania na niższe kondygnacje...
Wykaz numerów może być liczbą zaleconych ćwiczeń do wykonania każdego poranka, liczbą telefonów, które w końcu pozwolą załatwić ważną sprawę (albo jednym i drugim), zatem... winda do piekła, to tylko metafora, bo to może być takim małym piekiełkiem.
Zakończenie... znów pojawia się nadzieja, ale i determinacja, że uda się.
"Rozebrałam wiersz do naga"... czego nie lubię robić, ale mam nadzieję, że teraz łatwiej spojrzysz na całość. Dziękuję za to, że byłaś, dla mnie to zawsze przyjemność...:)
Pozdrawiam.
Dziękuję, Nata. Jak wiesz, brałam pod uwagę i taką możliwość interpretacji. Ale nie kleiła mi się ona w całość i - wybacz - nadal nie klei. Rozumiem, co chciałaś wyrazić. Niemniej wiersz nie naprowadza jednoznacznie na takie skojarzenia, natomiast wprowadza zamęt skojarzeniowy, różnorodność niczym nie powiązanych obrazów...
Nie gniewaj się. Lubię Cię i większość Twoich wierszy również. :-)
Pozdrówka.

[Nata_Kruk]

Oxyvio, nie mam powodów, żeby się na Ciebie gniewać. Ważna jest szczera ocena wiersza,
tak jak go czujesz, jeżeli całość nie klei się, cóż... zdarza się...
może następnym razem będzie bardziej spójnie.
Dziękuję za ponowny wgląd, pozdrawiam... :)

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jak już pisałam wyżej, w tej "lawinie" zdarzeń, musiało powiać optymizmem...
Zatrzymał..?.. fajnie, że tak było... no i dobrze, że jest dobrze...
Dzięki za czytanie Kasia..!
Pozdrawiam... :)

[cezary_dacyszyn]

urzędasy brzmią fatalnie :-(

[Nata_Kruk]

Czarku, aż fatalnie..?.. a miało być tak dobitnie... ;)