Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

lekki świt łagodnie budzi
złocistymi promykami słońca
lecz na poduszce
znów łza nieprzespana
nie pozwala się podnieść

wrażenie bezsensu
wciąż snuje się po pokoju

jeszcze niedawno
każdy poranek dodawał siły
myśl że jest się potrzebną
suszyła każdą łzę

dziś nikt nie poprosi o pomoc
nawet nie wspomni mego imienia
chociaż tyle zrobiłam dla innych

teraz pozostałam sama
z myślą
że kolejny dzień
będzie stracony

Opublikowano

Rozumiem peelkę i znam to uczucie, ale ...czekanie w odosobnieniu to nie jest dobry sposób. Czasem wystarczy wyjść do ludzi a natychmiast znajdzie się ktoś, kto akurat chciałby choćby tylko ...pogadać. I zaraz wraca poczucie, że "jestem komuś potrzebna".
Nadzieja dawana komuś powraca do darczyńcy jak bumerang.
Moja refleksja jest oparta na autopsji.
:):)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia

Opublikowano

lekki świt łagodnie budzi
promieniami słońca
lecz na poduszce
nieprzespana łza
nie pozwala się podnieść

wrażenie bezsensu
wciąż snuje się po pokoju

jeszcze niedawno
poranek dawał siły
myśl (że jest się potrzebną)-- nie wiem , co z tym zrobić
suszyła łzę

dziś nikt nie prosi o pomoc
nawet nie wspomni imienia
tyle zrobiłam dla innych

z myślą
pozostałam sama
że kolejny dzień
będzie stracony

ładny wiersz , podoba się, więc trochę okroiłem, zmieniłem sam już teraz nie wiem co, ale np ,,dodawała" kojarzy się z matematyką, ,, poprosiła" czasownik przechodni zdaję sobie sprawę iż takowy istnieje , ale heh za dużo wyjaśnień, a ja nie Miodek:):):):) Możesz skorzystać lub nie iż naprawdę ciężko wszystko wyjaśniać. Spodobała mi się puenta , jak całość wieloznacznego przesłanie i realnego ten wiersz nawiazuje do powieści np ,,Ojciec Goriot " i nie tylko jednak nie lubie powiem szczerze poprawiać wierszy, gdyż zazwyczaj autor broni racji i z tego powodu przestałem w nie ingerować. Ten wiersz wie po co jest, tak jak Ty wiesz dlaczego go napisałaś.

Z całym szacunkiem i szacuneczek, lubie Cię

bestia

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Berenika97 Dzieki, wczoraj wpadłem na pomysł jak mogę ten wiersz stworzyć bardziej rytmicznym, mam nadzieje że druga wersja bardziej ci się spodoba
    • @Mel666 I ostatnie słowo - Substancja. Jedno słowo jako cała zwrotka. To może być wszystko: substancja chemiczna, narkotyk, budulec, esencja. Po rozebraniu siebie na ścięgna i tłuszcz, zostaje pytanie: co jest tą substancją, która trzyma to wszystko razem? Dusza? Trauma? Upór?
    • @Mel666 ja je celowo dodałam;) taka mała nadinterpretacja;)
    • Ciało powietrze wdycha przeponą.  Nie płucami: wydech przynosi spokój.  Spokój mych myśli rośnie z kilometrami. Na początku serce wciąż bije rozszalałe.   Potem ustala sobie własne rytmiczne bicie. Piekące uda wprowadzają koła dalej w życie.   Kadencja jest zachowana, a moc z góry ustalona. Prędkość jest wyłącznie wypadkową samej drogi i czasu.   Nieistotna, niemal zbędna, jest tylko wynikiem przemieszczenia. Patrzę na koło przede mną, a ten obrót staje się jednostajny.   Najważniejsze jest tu zachowanie równego dystansu między nami. Bo koło przemierza drogę, lecz sens podróży nadal jest nierozpoznany.       *Po konsultacjach z @Charismafilos oraz godziny liczenia sylab na palcach, mały eksperyment liryczny
    • @wiedźma Siostro, świetny odczyt. Jedyna różnica jest w tym, że na końcu straciłam " ja" @LessLove to nie tylko to. Obie mamy ta samą wrażliwość. Siostry nie krwi, ale duszy:)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...