Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


I do jednego, który zainspirował i do wszystkich, którzy tu zajrzą :) O, jaki piękny masz uśmiech Aniu :) wiersz się odwzajemnia :))))))))
Dziękuję.
Ciepluśko i radośnie -
krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Ja uwodzę w wierszach? Nie wiem...co powiedzieć...to chyba zależy od odbioru Czytelnika, chce czy nie chce...być uwiedziony :), bo ja piszę tak jak czuję w życiu :)
ale miło, że Ty ...zdaje się, jesteś poddatnym gruntem :)
Dziękuję.
:):)
Serdecznie pozdrawiam -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nieśmiałość uroczą wiosną wyzwala świeżość natury

można wstawić "jest" czyniąc wers zdaniem lub zastosować myślnik,
wg mnie niekoniecznie,
nieśmiałość (jest) uroczą wiosną
albo
niesmiałość uroczą wiosną - nieśmiałość (jest) uroczą wiosną
lub
nieśmiałość (kiedy?) uroczą wiosną
wyzwala świeżość...


zakręciłam jak to ja, więc wszelkie uwagi mile widziane :)
Dziękuję Izo, że podoba się.
Serdecznie i ciepło -
Krysia
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


nieśmiałość uroczą wiosną wyzwala świeżość natury

można wstawić "jest" czyniąc wers zdaniem lub zastosować myślnik,
wg mnie niekoniecznie,
nieśmiałość (jest) uroczą wiosną
albo
niesmiałość uroczą wiosną - nieśmiałość (jest) uroczą wiosną
lub
nieśmiałość (kiedy?) uroczą wiosną
wyzwala świeżość...


zakręciłam jak to ja, więc wszelkie uwagi mile widziane :)
Dziękuję Izo, że podoba się.
Serdecznie i ciepło -
Krysia
Dzięki Krysiu, teraz zrozumiałam zamysł, odczytywałam jednak inaczej.
Przyzwyczaiłam się, że przenosisz znaczenia, kończąc często w następnym wersie,
a tymczasem, w tym wypadku powinnam odczytywać wers jako zdanie.
Błędnie odczytywałam tak, jak by był przecinek po "nieśmiałość", lub "uroczą".
Teraz inaczej to spostrzegam, serdecznie pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • od powietrza, ognia, głodu i wojny   został głód
    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...