Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

O gna targa-zagra tango.

Tango171

Przez Tango171
w Palindromy

 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Tango171

Tango171

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

O gna targa z Paryża Wanda. R. Wali. Piwa, buty, nos, Ela. Kan im da! I kwa, baza, aromat. O gór Ada! Rany ta horror? O i z dna bujało kimają kapłani. Fika Jan, a bazar. A zje jeż serdelki. Pikle, dres, że jej za raz, a bana! Jaki finał? Paką ja Mikołaju! Bandzior. O. R. rohatyna. Rad, a róg, ot Amora zabawki? Admin, a kalesony? Ubawi pilaw radna. Waży rap, zagra Tango!

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Konrad Koper
      Lampę Aladyna…

      Przez Konrad Koper · Opublikowano

      Poeta o słowa prosi i dziwny obłok je przynosi.    
    • EsKalisia
      szklana menażeria

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      Mmm... Czy jednorożec jest różowy? Ciekawie tutaj, zazwyczaj tu tak jest.
    • Chiron
      "Dzisiaj rano padał deszcz"

      Przez Chiron · Opublikowano

      @bronmus45 Odpowiedziałem. W 100%.  Używam 3 różnych nicków dla 3 różnych dziedzin artystyczntch. To jest po prostu Twoje słowo gdzie już stwierdziłeś, że jest cudze kontra moje slowo gdzie twierdzę że nie jest cudze.  Musisz się bardziej postarać by storpedować tą próbę wyrazu artystycznego w obronie tego co nam jeszcze pozostało. 
    • EsKalisia
      mini- życie

      Przez EsKalisia · Opublikowano

      minimalizm skompaktowany w lśniącą gwiazdę drobny, czuły akt dotyku na czyichś ramionach brak kosmyków espresso na stoliku małość bez liku małe są torby i małe przedmioty w torbach noszą te rzeczy krótką chwilę ci, co dźwigani są przez niedorzecznie wielkie serca
    • Arsis
      trylobity

      Przez Arsis · Opublikowano

      @Somalija   Potwór ------   … nieskończona równina…   Szarozielony step…   …   Podmuchy wiatru… ― Świst astmatycznego oddechu ziemi, co wydobywa się ― gdzieś ― z głębin… ―   … nie wiadomo skąd…   …   … szepczą coś do mnie ― opuchnięte ― sine widma…   … poruszają strzępami ust ― ginąc w piskliwym szumie śmiertelnej gorączki…   W powolnym przepływie ― pęków atmosfer…     …   Dreszcz… Zimno...   … samotność…   Pod bosymi stopami ― martwa ― oślizła trawa…   …   Naznaczone nuklearnym żarem stalowe konstrukcje…   … betonowe ściany ― z rdzawymi smugami wieloletnich ― rakotwórczych deszczów...   …   Opuszczony bunkier…   … mój dom…   … kurz… ― pajęczyny… ― gruz…   …   Ciężkie kroki ― straceńca…   … chrzęst rozbitego szkła…   …   Obijam się o ściany ― wnikając w mrok ― wąskiego korytarza…   … za mną ― długa smuga krwi…   …   Rozpalone cząstki ― przeszywają ― straszliwie zniekształcone ciało… ―   … tłumiąc ― mdlącą wonią radiacji ― odór rozkładu…   …   Muskam drżącymi dłońmi ― wśród charczenia i jęków ― napromieniowane przedmioty…   …   … w kawałku lustra ― dostrzegam ― ogromne oko…   … wpatrujące się we mnie… ― nie we mnie…   (Włodzimierzz Zastawniak, 2017-09-15)

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...