Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Wieje nad tobą wichrem
burzy czuprynę
świętego spokoju

gra w przegubach rozciągniętych kiści
zagarnia najwyżej
jedną etiudę dnia
spada z hałasem
jak kropla puchu

drży zatrwożonym dzieckiem
nie bij mnie ciszą bezdechu myśli
nie mówi przy tym nic
i trwa oddechem na plecach

słuchałem ciszy odpowiadasz

a ona wcisnęła pięści w usta
zakneblowana
pozorem niejawności
drze się wniebogłosy

aż wytryśnie z mózgu
lepka i ciepła
na mój brzuch

taka miłość

zagraj mi coś milczy

Opublikowano

doskonały przekaz niesamowitych emocji. do mnie najbardziej przemawia ten fragment:

"a ona wcisnęła pięści w usta
zakneblowana
pozorem niejawności
drze się wniebogłosy

aż wytryśnie z mózgu
lepka i ciepła
na mój brzuch"

bardzo obrazowe.
super Twój wiersz Aniu!
pozdrawiam ciepło :)))

Opublikowano

Anno,czytałam ten wiersz na innym portalu pod innym tytułem... I nie wiem,czy Ty go tam opublikowałas,czy ktoś go sobie 'pożyczył'... Pisze o tym,bo nie lubię jak ktoś kradnie czyjeś wiersze. To tyle

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Jacku, daje się ubrać, tylko trzeba mieć oczy, które to widzą. Trwa to chwileńkę, tyle co zachwyt. Dobrej nocy :)  
    • Druga, słońca już dawno na niebie nie widać, wszyscy już po imprezie śpią w domach, kończę porządki, ostatniego papierosa dopalam, zamykam altanę, która już wszystko, co ludzkie i nieludzkie widziała.   Kładę się po długim dniu w końcu do łóżka, z boku na bok, na plecy, na brzuch, w końcu zasypiam. Pragnąłem przespać noc tą spokojnie, pojawiasz się bez zaproszenia.   Gesty i słowa zapach włosów i ust smak mimowolnie dostojnie przypominasz mi o sobie.   Spalone pamiątki z popiołu przywracasz kwiat zwiędły nagle ożywa.   Przepraszasz i błagasz      zapomnij o ranach      krwi i bliznach.        Przypomnij mi jeszcze raz      co oznaczają te arabskie słowa      których nigdy nie mogłam zapamiętać.        Opiszmy raz jeszcze      konstelacje gwiazd      liście drzew i siły wiatr.        Wróćmy do siebie ostatni raz.
    • @Benjamin Artur to poezja, co się zowie!
    • @zawierszowana bardzo dziękuję.  Cieszę się, że Ci się spodobał.  @Poet Ka bardzo dziekuje. Zawsze doceniam Twoje komentarze.
    • @wiedźma Dziękuję Wiedźminko, tak ją gorąco skomentowałaś, że chyba wyparuje i stanie się obłokiem :)

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

         Chyba nie rozumiem Violu. Kto, co przywala?   @LessLoveBerenika pisała o sukni z wiatru, a ja dzisiaj w nocy o sukience z wody.  No przecież tafla np. jeziora, przypomina połyskliwy materiał, taki podobny do tafty. Miejscami się marszczy, spływa i chłodzi jak jedwab, wiatr ją kołysze, jest przezroczysta - jeśli czysta, można ją okiem zmierzyć. Ha, można ją nawet rozpruć motorówką. Tak, szycie nie jest mi obce, podobnie jak lanie wody. Pozdrawiam :)  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...