„(jakaś w tym miejscu zamotana linia)” (12VIII0IV)

[gal gerald]

Umieram, umieram, umieram bez Ciebie.
Ginę powolnym konaniem sam.
Skon zaliczę po drodze na dno.
Jak mam pisać bez twojej woni.
Nie mogę znaleźć Ciebie –więc
przestaje już trwać w pełni.
Cały magiczny blask mnie pochłania.
Uczynię to naprawdę, tym razem zabiję.
Jestem zjebany, a tu kolejny świt.
Jak to bez Ciebie żyć.

Coraz mniej siły, coraz więcej
Szczura do matrycy – mikrokontrolera.

[Michał_Zawadowski]

Przede wszystkim domyślam się, że zamiast
'skon zaliczę po drodze na dno', miało być 'zgon ...'. Prawda?
Analogicznie 'przestaje' - 'przestaję'

A poza tym, chyba rozumiem, czego wyraz miał być ten wiersz, ale forma jest dosyć specyficzna. Już samo słowo 'zjebany' mnie odstrasza, ale nie chodzi tylko o nie.

Pozdrawiam
MZ

[gal gerald]

Nie prawda. "skon" to też słowo, które jest w naszych słownikach.

[Michał_Zawadowski]

O, jak najbardziej jest takie słowo w 'naszych słownikach', także w moich. Po prostu sądziłem, że chodziło o pisownię 'zgon', ze względu na użyty w całym utworze język. A język ten ma charakter wybitnie młodzieżowy, przynajmniej tak mi się wydaje. Zresztą w jeżyku potocznym funkcjonuje wyrażenie 'zaliczyć zgon' (aczkolwiek w nieco innym sensie).
Tak czy inaczej moje wątpliwości wynikały tylko z pragnienia przekonania się, czy rzeczywiście Autor miał na myśli to słowo.