Pora

[Anna_Para]

pora się rozpakować z tej podróży głupiej
oddać do pralni blizny zapocone strachem
przepłukać gardło sokiem z jabłek albo z wiśni
walizki wrzucić na strych pod nieczułym dachem

wracać powoli żeby znów oswoić siebie
po twardym lądowaniu na cztery litery
pobyło się chwileczkę rok w zielonym niebie
było co było...ot, los do ciężkiej cholery

twarz namalować wprawnie w poprawne pastele
i założyć od nowa że gdzieś tam jest szczęście
pazury wbić łagodnie w leniwe niedziele
zatańczyć w trawie boso nie wspominać więcej

z szarości odgrzebywać urok oczywisty
a tak przewidywalny że aż głowa boli
rozpalić w ogniu dawno zardzewiałe listy
byleby pomalutku maleńka – powoli

bo boli
boli

[Judyt]

w porządku, J. serdecznie

[wanesa_ciska]

powoli wracać ,,do siebie ,,,żeby tak jak mówisz móc wyprać tę dyskietkę wspomnień ,napisać eror ,,,,wyczyścić i pisać nowe
,niekoniecznie takie szare np,,,,

[teresa943]

tak na pierwszy rzut oka skojarzenie - "czas się rozliczyć"...z życiem, z przeszłością. uporządkować, co trzeba. spalić "żółkłe kalendarze" i...zajrzeć w "drugie dno", które widać coraz wyraźniej :)
technicznie niech inni się wypowiedzą, bo nie chcę tak "na łapu capu", ale wydaje mi się, że jest "w porząsiu".
bardzo ujmują mnie te "Twojowe" spojrzenia na przemijanie, są takie naturalne i nie pozbawione "ikry".
:):)
Ślę ciepełko i buziaki, Aniu!
Krysia

[Magda_Tara]

i kielicha walnij, Para!
ale PISZESZ!!!!!!!!!
buziaczki!
niema Tara

[Anna_Para]

Judyt: Dzięki serdeczne, Para:)

[Anna_Para]

Wanesso: Dzięki za odwiedziny. Para:)

[Anna_Para]

Krysiu kochana: Dzięki serdeczne! Jest jeszcze "warsztatowo", sama nie umiem jeszcze z dystansem "powyliczać" sylab, wiem, że jeszcze kuleje:) Wpadnie Krzyś, to pomoże. Pozdrawiam, Para:)

[Anna_Para]

Dzięki Taruniu! Ileż można??? To a propos kielicha:))))

[bestia be]

Całość na tak ładnie piszesz, wiec tylko się urzekać poezją

serdecznie

be

[Anna_Para]

Besiu: Serdeczności. Dzięki uprzejme! Para:)

[krzysztof marek]

Witaj Aniu. Wiem :) troszkę spóźniony jestem. Wyższa siła., stety.
przeczytałem z uwagą. przyznam że kawałek solidnego wiersza 7 + 6 zgłoskowego. ostatnie wersy wołają o zdecydowanie, (w każdej strofie jest inaczej)... czy 7+4 czy 5 czy 6 ;)
z może by 7+5 (po kolei z każdej strofy):

walizki wrzucić na strych / pod czułym dachem

było co było...ot, los / jak dla przechery

zatańczyć na bosaka/ nie myśleć więcej

byleby pomalutku / mała – powoli

Aniu, gdy by coś nie tak, to nie przepraszam, he he :))))))
A ten wers:
"rozpalić w ogniu dawno zardzewiałe listy"
cudko! zabieram sobie :))))

[Anna_Para]

Dzięki Krzysiu za warsztatowanie! Bardzo mi pomogłeś. Popatrz: wyrównałam do 7 + 6; poszłam środkiem;) Bardzo mi się podoba ta "przechera", zostawiam sobie na potem. Serdeczności, Para:)