Bernadetta1 Opublikowano 10 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 *inspirowany wierszem Stasi Żak na samotnym mdłym brzegu wyspy przeznaczenia słońce klęczy w promieniach, stary dąb umiera po krwią fale wzburzone zatrwożony horyzont świat przymyka powieki, goni nadzieje myślą trzciny szumią tak samo w krople deszczu ubrane staje się pełen rosy zwykły nagi poranek wiatr zamiata złe cienie od konarów widlaste tylko on w nowej szacie, trwoga ciąży balastem bruzdy ranią omszałe dłoń przytula cierpienie twarz od słońca kontrastem drażni milcząc spojrzenie w takiej ciszy dzień boi się westchnąć nawet przez chwilę pośród nocy szelestów ból się rodzi motylem
Grażyna_Kudła Opublikowano 10 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 rzeczywiście Bernadetto, można odebrać nawet jako seqel wiersza Stasi po jej świcie u Ciebie pięknie rodzi się dzień, który umiera nocą ot, i... mamy cały żywot człowieczy jeśli dobrze odebrałam symbolikę drzewa (kocham je, są takie ludzkie) ps. nie rozumiem tego: "po krwią fale wzburzone" chyba, że należy czytać : "umiera po" ale zapis trochę gmatwa, więc może przecinek? wiersz piękny pozdrawiam serdecznie Grażyna
Baba_Izba Opublikowano 10 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 Przeczytałam, zamyśliłam się, pomyślałam: "w takiej ciszy dzień boi się westchnąć nawet przez chwilę". Bardzo mi się spodobał Twój wiersz! Serdeczności - baba
Jadwiga_Graczyk Opublikowano 10 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 ten wiersz dokładnie oddaje moje uczucia dzisiejszego dnia; ,, na samotnym mdłym brzegu wyspy przeznaczenia słońce klęczy w promieniach, stary dąb umiera,, tak sobie dumam nad umieraniem starych dębów schorowanych w samotności tylko słońce je otula, ogrzewa klęczącymi promieniami - pięknie ! pozdr.
Krzysztof_Kurc Opublikowano 10 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 Mam tylko jedno spostrzeżenie, moze głupie ale... dotyczy rymu horyzont myślą nie zmieniając znaczenia w wersie (ot i co dalej) wydaje mi się że horyzont myśląc lepiej brzmi. Ale to tylko takie tam moje bredzenie, idę spać bo chyba bzdury wypisuję. Pozdrawiam ciepło Krzysiek
bestia be Opublikowano 10 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 10 Lutego 2010 Bardzo ładny wiersz , co tutaj dodać chyba tylko, że lubię czytać Twoją poezję serdecznie be
Bernadetta1 Opublikowano 11 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. dzieki Grazyno:)krew wzburzajaca fale...krew umierajacego drzewa, ktore ma symboliczne znaczenie-dobrze odebrałas:)pozdrowki:)
Bernadetta1 Opublikowano 11 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. serdecznosci tez babo:) milo Cie czytac u mnie, w moich progach:)pozdr.
Bernadetta1 Opublikowano 11 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. Jadziu zycze zatem samych optymistycznych nastrojow:):)usmiechu:)zdrowka:)pozdr.
Bernadetta1 Opublikowano 11 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. wiesz Krzys:) to sa rymy asonansowe, brzmieniowe i tu granica jest bardzo cienka.Dla mnie jest to rym, ja to czuje...myslac tez by bylo ok:) pozdrawiam cieplo:)
Bernadetta1 Opublikowano 11 Lutego 2010 Autor Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość. cieszy mnie to bestio:)i zagladaj czesciej pozdrawiam:)
teresa943 Opublikowano 11 Lutego 2010 Zgłoś Opublikowano 11 Lutego 2010 czytałam wiele razy, wracałam pomyśleć, a jest nad czym :) jednym słowem pękna poezja z głębokim zamysłem... bardzo misie :) serdecznie i ciepło Beatko - Krysia
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się