Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

choć mróz ściska w gardle

ciepłem rozpalonych otwartych
tam umilknie twoja rana i smutek
weź sweter dziurawy staraj się

uruchomić w sobie ciepło które
nosisz gdzieś blisko tam odkryj
spadające śnieżynki jak ofiarowanie

proste na całą drogę a nie pół
tyle mogę ci powiedzieć
zbłąkany
nawet jeśli sam siebie nie nazywasz

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


dziękuję Aniu za chwilkę, wstąpienie, że zechciałaś,
bardzo mi miło, a tak pisankuje jeszcze daję radę ciut
(: J. serdecznie i cieplutko

człowiek taki zwykły jestem:)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

no jak się robi rzeczywiście
i w gardle także to fajnie(:
dziękuję Magdo za wstąpienie bardzo, sama
jakoś tak padam ze zmęczenia i czasem
nie mam sił pochodzić, poodwiedzać innych
czytelników/forumowiczów\choć czytam, nie
zawsze śladuję,J. serdecznie i cieplutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję bardzo Zbyszku za czytanie!
wzruszające to jest takie śladowanie
jak m.in. Twoje; i jeśli wzrusza to tylko
po coś, J. serdecznie(: i cieplutko
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



dziękuję Krzysztofie, bardzo się cieszę, że jesteś
i masz chęć powracać; nie wiem co powiedzieć,
może po prostu: J. serdecznie i cieplutko(:
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


i Tobie andrejch także dzięki wielkie z serca
za śladowanie pod tym i owym; oraz za czystą prawdę,
J.(:

(mm..strony robisz widzę, mm..powinnam się
zastanowić nad zrobieniem w przyszłości swojej
z takimi różnymi bajdurzakami(; tylko nie wiem czy
mnie na to byłoby stać)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka może napiszesz kiedyś wiersz o sukience utkanej z żywiołów. Będzie dopełnieniem. Bardzo zastanawiający wiersz. Pozdrawiam
    • @Poet Ka   Bardzo dziękuję!  Nie było takiej ideologii, która byłaby pozbawiona interesowności. :)  Serdecznie pozdrawiam. 
    • @Benjamin Artur dzięki serdeczne

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @Migrena   Twój wiersz to fascynujące, niezwykle mroczne i niemal kliniczne studium intymności, przekraczania granic oraz ostatecznego rozpadu tożsamości w kontakcie z drugim człowiekiem.   Ciało, w swoim biologicznym wymiarze, zostaje zredukowane i porzucone, znika skóra i jakby jesteśmy w tytułowym wnętrzu. Bohaterowie utworu poruszają się w sobie jak w „ciasnym mechanizmie”, który stracił swój pierwotny sens. Drugi człowiek jest opisany językiem fizyki - jest ciśnieniem, strukturą , która się wciska - i testuje wytrzymałość materiału (psychiki, duszy, ego). Niezwykła metafora "twoje "tu" i moje "tu" nakładają się źle powstaje trzeci punkt zamiast nas"- przypomina toksyczny lub obezwładniający związek z błędem - "trzeci punkt".   Końcowa część wiersza to opis całkowitej dezintegracji - „zatrzask który trzymał całość puszcza”. Fraza - „nie ma czego zamknąć” - to obraz absolutnego wyczerpania i otwarcia, w którym paradoksalnie panuje spokój.   Wiersz przedstawia stan psychiczny i emocjonalny przy totalnym zatraceniu się w drugiej osobie. Świetne! :) 
    • @Berenika97 gdzie nie wiadomo o co chodzi ... te działania podszyte interesownoścą nawet dobroczynność na pokaz!
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...