Od wędrowca

[Magdalena Kozikowska]

Tyś jest dla mnie zbyt prosta,
porównując do ułamka czy literatury.
Po trochu bystra, po trochu ostra.
Bezdzietna,bez matury.

Odosobniona dama domowa,
znajomość ruskiego w dwóch słowach.
Na podróżach, do dodatku, nie zapoznana.
toż taka tragedia! W dzisiejszych to czasach.

Nawet jak szedłem po rynku wczoraj,
żebrałaś, zaskoczona wokół kościoła.
Własnym czynem rozgoryczona,
klękałaś też, na mokrych schodach.

Za grosze, które dawali i datki,
poświęciłaś godność poczętą od matki,
Byle by pasierb, nażarty, wyspany,
kolejnej nie wyrządzał rany.

Teraz wiem, co ma to znaczyć,
gdy wzrokiem badasz ciało nie przydatne.
Nie dowierzam, ja nie raczyć,
z taką marną, nie przysięgnę przed ołtarzem.

[Intarsja Lumiere]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Piękny, przysłówek po trochu jest niepoprawny, chociaż dopuszczony w mowie potocznej, albo trochę, albo po trosze. Imiesłów z przeczeniem "nie" piszemy razem.