Pocałunek o poranku

[Ryszard Kisiel]

Świt budzi promieniami słońca,
Co rozgościły się na twarzy.
Promyk leciutko w usta trąca,
Choć rozbudzona jeszcze marzysz

Mile zdziwiony, tym widokiem,
Na ustach ślad zostawiam skromnie.
Dziękujesz uśmiechem Mona Lisy.
Ten uśmiech wzruszył mnie ogromnie.

Dzięki Ci Panie Boże za to,
Że przedłużyłeś życia dni.
Możemy teraz dłonie splatać,
O wielkim szczęściu nocą śnić.

Jak Ci dziękować dobry Boże?
Niewyczerpana łaska Twa.
Czujemy, że Ty, nam pomagasz?
Bo miłość nasza dalej trwa.

R

[Gryf]

Witaj Ryszardzie znów pięknie o miłości.
Najpiękniejsze są poranki, gdy widzimy obok siebie ukochane serce.
Gdy jej uśmiech i spojrzenie rozświetla nawet najbardziej ponury poranek.
Pozdrawiam jak zawsze, Janek

[Ryszard Kisiel]

Jak zawsze witam serdecznie, dzięki za kolejne odwiedziny. To znaczy, że jest
nieźle , cieszę się. Ubieraj się ciepło, nie daj się mrozom.
Pozdrawiam miło.

[Gość]

Jak większość Twoich wierszy Ryszardzie, tak i ten wywołuje miłe łaskotanie gdzieś pod lewym żeberkiem :-)
Chyba nie muszę mówić, że podoba mi się !
Pozdrawiam ciepło
Jola

[Ryszard Kisiel]

Witam Cie Jolu i dziekję za odwiedziny i miłe słowa. Cieszę się, że jesteś
przy zdrowiu i możesz nas odwiedzać, zamieniając choć kilka slów.
Pozdrawiam Cię cieplutko. RK.