Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Właśnie przed chwilą u Tereski - Krysi napisałam w końcowej
części komentarza: Aby do wiosny!
Wiem, że Twoje "do wiosny" - nie koniecznie do mnie, ale ciekawa sprawa,
czytałam "od dołu", nie czytałam jeszcze Twojego.
W Twoim wierszu peel próbuje działać, mimo swoich ograniczeń
z których sobie przecież zdaje sprawę.
Uważa, (moim zdaniem słusznie), że tylko głupcy czekają z założonymi
rękami i czekają, że "jakoś to będzie".
Pozornie dotyczy to pisania wierszy, w rzeczywistości - nie tylko,
dotyczy również wszystkich innych spraw z którymi boryka się
człowiek współczesny.
Tak odbieram Twój wiersz, poruszający tyle ważnych spraw,
podoba mi się!
Serdeczności
- baba

Opublikowano

Witaj Babo miło Cię gościć, tak obszerny komentarz i trafnie stwierdzający przesłanie, to tylko moge Ci pogratulować zresztą wiem iż dobra jesteś w te klocki.

,,Aby do wiosny" to utarty frazes, dlatego tylko głupiec może to stwierdzić czekając na......

No właśnie i klamka zapadła

Jak Ty mówisz , że się podoba to wiesz, że mnie to satysfakcjonuje, gdyż cenię Twoje zdanie, jak zawsze.

Dziekuję za odwiedziny i komentarz oraz poświecenie czasu. Jedno Ci powiem od Ciebie nauczyłem sie pokory za co jestem wdzięczny

szacuneczek

be

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Judytko miło Cię widzieć może masz rację ,, myślami rozbijam,przecinam, burzę" chyba raczej tak , dzięki za sugestie. Dzięki za koment i odwiedziny

szacuneczek

be
Opublikowano

nie wiem czemu Bestio, ale po przeczytaniu Twojego wiersza przypomniały mi sie słowa
ks. Robaka z Pana Tadeusza, jak mówił że trzeba oczyścić dom ze śmieci...
i chyba nie trzeba czekać na wiosenne porządki:)
ale wenie wiosna nie zaszkodzi
:)
ślę ciepełko
Grażyna

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Witaj Grazynko jednak dobrze odebrałaś ten przekaz, gdyż w samą 10 no trzeba ale nie widzę sposobu jednak pisać może każdy i chwała wszystkim za poezję ale nienawidzę samouwielbienia i zapatrzenie we własne ego a inni to głupcy i ciemnoto , gdyż poezja jest wolna od wszystkich norm odnośnie weny, tylko tutaj najpierw trzeba rozważyć do jakiej liryki zalicza się utwór. czy to psalm , czy oda, sonet itd. Nie można wrzucać wszystkiego do jednego worka nie znając gat liryki tylko 1 poezja współczesna

szacuneczek i buźka gdyż zbędne pisanie

dziekuję za wizytę i w zimowy wieczór ślę sasanki o zapachu i widoku wiosny zawsze mi humor poprawisz , a to jednak bardzo cieszy

be

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Witaj  - lubię takie wiersze - czyta się je z przyjemnością -                                                                                                         Pzdr.                                                     
    • Witaj - ci co piszą wiersze mają serca które rozumieją co to jest poezja - udany wiersz -                                                                                                                                                       Pzdr.
    • Witaj - tylko pochwalić mi wypada -                                                                     Pzdr.
    • Ta rzeka szumi już tysiąc lat Nad jej brzegiem Spotykają się wszyscy wędrowcy. Wszyscy żyją jej życiem, Śledzą jej toń. Ona wciąż prze naprzód niewzruszona prośbami. Nikt nie wie skąd się wzięła, czy jest wieczna. Czekają aż przeminie. Codziennie palą ogniska grzeją przemarznięte ręce. Codziennie spoglądają na drugi brzeg na którym jest ciągle lato. Tak czekają już tysiąc lat. Mogiły tych co nie dożyli porastają trawą. Wielu próbowało odejść, ale wrócili wszyscy. Kto raz ją ujrzał nie potrafi zapomnieć. Czasami gdy z przeciwnego brzegu powieje wiatr, przyniesie woń ambry, słoneczną poświatę. Kiedy czarowne dźwięki rozbudzą ciszę podnoszą się zarośnięte twarze. W obłąkanych oczach pojawia się uśmiech. Ci co zapomnieli znów pamiętają po co tu przyszli. Co wieczór niebo osnuwa się dymem ciszę zakłóca pieśń ,skarga. Jak wilk do księżyca żali się człowiek. Nad ranem snują się po brzegu. Kopią mogiły tym co odeszli nocą. Spoglądają na tych co właśnie nadchodzą aby przekroczyć rzekę. Nie odradzają ,nie mogą. Nie chcą zostać tu sami. Próbowali zbudować most. Czekaja na pomoc z tamtego brzegu, Czekają na śmierć.  
    • Witaj - Jeśli miłość ma ostatnie słowo – pozwól, Boże, utkać z niej nowe jutro. - piękna prośba - wiersz też na tak -                                                                                                            Pzdr.słonecznie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...