Jaal Opublikowano 6 Września 2004 Autor Zgłoś Opublikowano 6 Września 2004 Ona jeszcze nie wie Że jej życie skazane jest na szczęście. A szczęście to roślina wiecznie potrzebująca wody. To miska pożywnej strawy. Kiedy człowiek głodny. Że wszystko wiadome, kiedy kończy się czytać książkę. Że życia ścieżki czasem prowadzą na manowce mimo drogowskazu. Że nie ma miłości dla przykładu. Że miłość jest by unikać cenzury. Że chcąc oglądać zielone łąki Nie zabija się natury. Że wiedza ukryta bywa przed ciekawskimi. Że słońce to jest słońce. A słońce to gwiazda. Że trzeba tę gwiazdę podtrzymać by nie spadła. Że upływu czasu już nikt nie powstrzyma. Że ona jest urocza. Pracuje z niepełnosprawnymi. Że chemia to taka wielka probówka. Służy do mieszania w niej nastrojów i wybuchowych mieszanek. Że kiedy rankiem oczy wynurzają się z cienia Odchodzą sny zabierając marzenia. A wtedy odkrywamy drugiego człowieka Który nocą szepcze bajeczne zaklęcia, A dniem wydaje się rzęsą na powiekach - Ale ona już wie Że on jest grą świateł.
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się