Coraz wyższe niebo

[Oxyvia]

Miłość to nie wicher, niepokój i drżenie,
to nie zachwyt niemy i nie szepty wierszy,
nie zauroczenie i nie szał najszczerszy,
to nie blask słoneczny i nie oślepienie.

Miłość to spokój i stałość powszednia,
to przezroczystość każdego oddechu
w zwykłej rozmowie, geście, półuśmiechu;
jedność, codzienność, sytość poobiednia.

To wieloletnia, kumpelska rozmowa;
czasem piorunem przetykane słowa
po to - dlatego - by wracać do siebie

większym pragnieniem i szerszym spojrzeniem,
ze zrozumieniem, prośbą, wybaczeniem,
by znaleźć przelot po znów wyższym niebie.

[Oxyvia]

No to ja tak klasycyzująco, skoro wszyscy tacy strasznie nowocześni. Musi być w końcu jakaś równowaga, no nie?

[Monika_Gromala]

Wiesz, że zawsze podziwiałam cię za cierpliwość do klasyki i wierność jej ideałom (:
Ta "kumpelska rozmowa" klasyczna nie jest. Co to, to nie.
Dojdzie do tego, że o metrum będą się uczyć na twoich wierszach.

Monika

[kuba skawa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jest w tym trochę zaklinania i dopieszczania dojrzałej miłości ( to nie wicher, to spokój ),podszytego jednak podświadomie tęsknotą za tym, czym miłość nie jest ( przelot znów po wyższym niebie ). Jak się nie ma co się lubi, to się lubi co się ma ;)

P.S.
Czytam intencje i się z nimi zgadzam, jednak wyszło trochę na przekór.

[Bernadetta1]

no Oxyvio :)jak tu nie pukac do Ciebie?:)...podoba sie, tylko cos mi szwankuje sredniowka miedzy pierwsza a druga zwrotka, chyba ze cos pomyliłam-sprawdz sobie:)...lubie wiersze o milosci...trafilas w moj gust;)usciski:)

[Baba_Izba]

Aż mnie "tyknął"(bardzo pozytywnie),Twój wiersz Oxyvio, wzruszyłam się;
jest w nim tyle spontaniczności, mądrości życiowej, że skończyłam
ciche dni z moim, aż się sam zdziwił!
Najserdeczniej pozdrawiam
- baba

[Ela_Ale]

Psychologiczne prawdy - to też. Ale forma - dla mnie - cymes! Gratuluję i pozdrawiam. Od tej pory uważniej zerknę na Twoje pisanie. E.

[Ela_Ale]

Ta "nowoczesność" jest już tak do bólu nowoczesna, że nudą wieje. Cierpienie w ciemności niewiedzy! Koszmary! Jeszcze raz -P. E.

[krzysztof marek]

pięknie i mądrze Oxyvio. to nie proste odpowiedzieć na pytanie czym jest miłość. hm. nawet nie proste jest zadać sobie to pytanie. ubrałaś swój wiersz w słowa zwyczajne i dobrze. podoba mi się bardzo Twój wiersz. pozdrawiam serdecznie :)))

[Andrzej Ludwiczak]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ooo, to, to! Żadnego uśmiechu, przymrużenia oka, zero elegancji.

A tu, proszę, wszystko jest. :)))

[teresa943]

Oxy, piszesz tak mądrze i dojrzale o miłości wypróbowanej codziennością, w której i slońce i chmury, burze i po nich tęcza, a wszystko zanurzone w przebaczeniu.
Mądry wiersz i forma jak najbardziej dostosowana do przekazu.
Zauważyłam też coś, co skrzętnie zamaskowałaś, jakby skrywane gdzieś głęboko w sercu westchnie za...niecodziennością, za porywem "ku wyżynom"...jednak! Jest to takie bliskie kobietom "z ikrą" :) Może to tylko moja nadinterpretacja, ale tak odbieram.

Ładnie piszesz Joa.
Serdecznie pozdrawiam :-)
Krysia

[Bea.2u]

zmieniłabym wers z myślnikami:
By jeszcze silniej powracać do siebie.

z części rymów też bym zrezygnowała, ale każdy wiersz ma swój urok. są jak ludzie, potrafią pięknie się różnić.

Pozdrawiam :)
/b

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ha ha ha! Moniko, dziękuję Ci za świetny komentarz. Bardzo mi miło.
Treść nie jest klasyczna, ale forma owszem, jak sama zauważyłaś. Musi być zawsze coś nowego w sztucznych antykach i wyrobach retro. :-)
Pozdrówka.
Joa.

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To zależy, czym dla kogo jest coraz wyższe niebo. Bo np. dla mnie - to ta miłość spokojna i rodzinna, taka, o której już wiadomo, że nie odleci, no i pieszczoty z najbliższym człowiekiem - kiedy para ludzi jest coraz bardziej zgrana, ma coraz "wspólniejsze" fantazje i pomysły, i już żadne z nich nigdy nie będzie miało ochoty zaczynać tego z kimś innym od nowa. :-)
Wszystkim takiego nieba życzę, i Tobie też, Kuba. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Zgadza się, Beato - średniówka jest inna w pierwszej, a inna w drugiej strofie. To tak specjalnie, żeby nie było za bardzo klasycznie - taki kamuflaż. ;-)
Cieszę się, że trafiła w Twój gust, bo wiem, że masz dobry i wyrobiony.
Uściski. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jeśli to prawda, to bardzo się cieszę, że tak się podoba i że się przydał w praktyce! :-)))))
Życzę jak najmniej cichych dni.
Pozdrówki ciepłe.

[Oxyvia]

Przyszły dzieci, zaraz odpiszę Pozostałym. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Elu, bardzo dziękuję za miły komentarz.
Zauważ, że ta "nowoczesność" istnieje w poezji polskiej od końcówki XIX wieku (od modernizmu), a i tak po każdej epoce pozostają nazwiska poetów klasycyzujących właśnie, zaś znacznie mniej tych "nowoczesnych".
Cieszę się z Twojej wizyty i zapraszam na następne. :-)

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Krzysztofie, bardzo mi jest miło i dziękuję za pochwalenie wiersza. Tak, słowa zwyczajne, choć w klasycyzującej formie, no i starałam się, żeby jednak były przy tym poetyckie.
Odpozdrawiam serdecznie. :-)))

[Oxyvia]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Ooo, to, to! Żadnego uśmiechu, przymrużenia oka, zero elegancji.

A tu, proszę, wszystko jest. :)))
Andrzeju, generalnie zgadzam się z Tobą. Ja tez wolę zdecydowanie wiersze klasycyzujące. I okazuje się, że większość czytelników również (nie tylko czytelników piszących).
Ale trzeba powiedzieć sprawiedliwie, że są też bardzo dobrzy poeci "nowocześni", choćby na naszym Forum (nie będę wymieniać nazwisk, żeby nikogo nie wyróżniać ani w tę, ani we wtę).

Cieszę się i zapraszam na przyszłość. :-)))