Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

pan Wiemwszystko

Pan_Biały
 Udostępnij

Rekomendowane odpowiedzi

Pan_Biały

Pan_Biały

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

panie Wiemwszystko zliż ze mnie lukier
i stań się panem Zjemwszystko
co mamusia podała na talerzyku
na stołeczku ułożyła majtusie
koszulkę i skarpetki zacerowane na dużym palcu

och, zrób jak mama prosi
powiedz, że będziesz miły dla kolegów z pracy
nie przeklinaj i mów paciorek rano i wieczorem

pan Wiemwszystko nie musi udawać skurwysyna
spojrzysz i wiesz
czasem wystarczy usłyszeć
czasem wystarczy uścisk dłoni

HAYQ

HAYQ

Opublikowano
Opublikowano

he... niezłe
Trochę razi pierwszy wers wkur sywie ;)
ale reszta całkiem całkiem.
:)
P.S.
Też znałem takiego. Poświęciłem mu nawet wiersz ;p
Staroć, co prawda, ale co tam:

Szef

jest jak...pielucha,
na zewnątrz miękka, ciepła, sucha

czysta bawełna

lecz w środku gówna pełna

Pozdrawiam.

Bernadetta1

Bernadetta1

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


ale są, wzajemnie i dziękuję
e, tam nie ma, przynajmniej dla mnie nie ma
a jak Dżej widzi można udać że nie widzi tak żeby polubić:))
pozdrawiam nowodniowo
r
no troche sie tam Poeto naprzeklinałes;)pojechales mocno:)popraw to ,,och''bo razi strasznie:)ale niezły wiersz z akcentem pretensji:)pozdr.
Pan_Biały

Pan_Biały

Opublikowano
  • Autor
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


tak to średnio o szefie
przynajmniej inna była teza, ale jak już kierunek tak obrany niechaj będzie i tak;))
interpretacja wolą ludu, co nie:))
wystrzałowy, ale mam nadzieję że nie ślepakami;))
dziękuję Babo po stokroć za czytanie i pozostawianie cennego czasu u mnie - chylę czoła:)))
pozdrawiam również gorąco w to zimowe popołudnie
r
Jimmy_Jordan

Jimmy_Jordan

Opublikowano
Opublikowano

Jak wigilijnie, czasem ciężko będąc skurwysynem 24/7 wykrzesać z siebie coś nieskurwysyńskiego, to należałoby zrozumieć ;P
ale że kto? czyżbyś i siebie o to podejrrzewał podmiocie liryczny? W dodatku u mamusi, w rodzinnym domu... ;P
zdrówko,
Jimmy

Magda_Tara

Magda_Tara

Opublikowano
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


pudło - o kobiecie zdecydowanie nie
dzięki za dobry i bardziej
pozdrawiam
r

o Bogu?
nie, nie piszesz o Bogu?????
ojjjj.....
:D
dobra! niech se będzie o Tobie! każdy pisze o sobie
:*

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
 Udostępnij
Tematy


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Charismafilos
      Miejsce poza czasem (drabble)

      Przez Charismafilos · Opublikowano

      @Proszalny masz fajny plastyczny język! Podoba się :)
    • Alicja_Wysocka
      to nie haiku

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Poet Ka Jakby autorka mówiła: Wiem, że idę w stronę haiku, ale nie chcę się zamknąć w tej formie.  Jakby lekki bunt wobec formy, ale pachnie haiku :)
    • Proszalny
      Miejsce poza czasem (drabble)

      Przez Proszalny · Opublikowano

      Czas w parku mierzony jest powolnym pulsem fontanny. Wejścia strzeże brama z dawnej Świątyni Przebudzonych, na której widnieje napis: „Nie lękaj się przegranej”. Drugie przykazanie głosiło, że proste drogi prowadzą do zwycięstwa. Wtajemniczenie trzecie znają tylko przebudzeni.   Wokół fontanny, niczym na tarczy zegara, stoją ławki. Sekundy zmieniają się w godziny. Rozmowy nie są tu mile widziane. Park przypomina bibliotekę, lecz zamiast słów gromadzi ciszę.   Nieopodal szachiści celebrują ruchy. Pomiędzy „szach” a „mat” zapadam w drzemkę. Kiedy się budzę, odkrywam miejsce poza czasem. Myśli, jak rzeki, przestają płynąć. Trzecie wtajemniczenie: nie jesteś figurą – pionkiem na szachownicy.    Droga staje się prosta: e4.  
    • Alicja_Wysocka
      z materii słowa

      Przez Alicja_Wysocka · Opublikowano

      @Leszczym Myślę, że coś w tym jest. Kiedy tworzysz, stajesz się odpowiedzialny za swój mały świat - nadajesz mu kształt, sens, istnienie. Może dlatego pojawia się to porównanie do „boga w miniaturze” — nie z pychy, tylko z samego aktu tworzenia. Dziękuję za ten trop :)  Serdeczki.  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      Powinna być jak gwóźdź, bo zazwyczaj puentę się pamięta.   Pozdrawiam serdecznie :)
    • Andrzej P. Zajączkowski
      H. P. Lovecraft - VII. Wzgórze Zamana (VII. Zaman's Hill)

      Przez Andrzej P. Zajączkowski · Opublikowano

      Wielkie wzgórze nad starym miasteczkiem wisiało Z urwiskiem, gdzie kończyła się główna ulica; Lesiste, zielone, mrocznie w dół spoglądało  Na zakręt szosy, gdzie stała stara dzwonnica.   Od dwustu z górą lat słyszano doniesienia O tym, co się na tych bezludnych stokach dzieje - Dziwnie okaleczonych ptakach czy jeleniach I chłopcach, których krewni stracili nadzieję.   Pewnego dnia listonosz nie znalazł miasteczka, Nikt więcej nie widział domów ani ludności; Ciekawskich z Aylesbury przybyła wycieczka - Listonoszowi rzekli, że bez wątpliwości Oszalał mówiąc, że zobaczył poprzez chaszcze Wzgórza żarłoczne oczy i rozwartą paszczę.   I Howard (Fungi from Yuggoth, sonet VII): The great hill hung close over the old town, A precipice against the main street’s end; Green, tall, and wooded, looking darkly down Upon the steeple at the highway bend.   Two hundred years the whispers had been heard About what happened on the man-shunned slope— Tales of an oddly mangled deer or bird, Or of lost boys whose kin had ceased to hope.   One day the mail-man found no village there, Nor were its folk or houses seen again; People came out from Aylesbury to stare— Yet they all told the mail-man it was plain That he was mad for saying he had spied The great hill’s gluttonous eyes, and jaws stretched wide.

  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...