Strach

[Dama Kameliowa]

W ogniu gasnących minut
Patrzę głęboko w twe oczy
Głęboko, wszystko jest głęboko
I strach gdzieś zaszyty w kącie
Milczy słów tysiąca niewypowiedzianych głosem

Uciekam od ciebie
Patrzenie tak boli
Ty wiesz ile chybotliwych wytworów
było w mej głowie
Ty wiesz, że wszędzie szłam pieszo
Bo bałam się jechać czymkolwiek
Jeden deszcz wystarczył by zmyć ze mnie całe życie

I strach...
tak mnie dzis ogarnął
dotykał mnie po piersiach
i rozproszył myśli
Zapomniałam że wierze
zapomniałam że ufam
że uczę się kochać
zapomniałam..
Bo był taki silny
i taki prawdziwy ...

Chciałam zniknąć
zatopić się w Twoim spojrzeniu
ukryć się w Twoich ramionach
ale pomyślałam że nie są
do konća moje...
i strach....

I strach ten śmiertelny
Bał się mojego strachu
Skulony gdzieś w kącie
Ronił łzy rzewne
Wypuścił twą dłoń i pozwolił odejść
Bo bał się mojego strachu

[Gryf]

Strach Ci zajrzał w oczy,
Bo bał się że nie dotrzyma.
Tyś silną jest istotą, on mizernym uczuciem,
On słaby swą mocą Cię nie zatrzyma.

Twą siłą jest poezja, moc pióra wiecznego,
Tą bronią gdy uderzasz,
Nakarmisz spragnonego, umocnisz wątpiącego.
Damo Ty zwyciężasz!

Ty wciąż we mnie masz wsparcie,
Odegnaj strach daleko.
Powtarzam wciąż uparcie,
Zyj nowym bycia blaskiem.

[sylwiam71]

Najprościej mówiąc strach to uczucie, które paraliżuje nasze zmysły, a czasem i ciało. Pod jego wpływem nie dowierzamy oczom. Zakłóca on nasz rozsądny sposób myślenia, a to co widzimy przestaje być tym, czym jest naprawdę.Wiersz oddaje emocje, przeszywa lękiem niewytłumaczalnym niepokojem, podoba mi się, ma klimat, pozdrawiam.