Armagedon

[Joanna_Janina]

Droga biegnie przez dolinę marzeń
Rok za rokiem mija jak błyskawica
Ogień świata ciągle tylko tli się w sercu
Gwiazdy pouczają milczeniem
I jedynie scenografia zmienia się z każdą chwilą

Pamiętam ten czas
Anielska radość gościła w domu
Więdły tylko kwiaty nienawiści
Lekiem na choroby stawała się miłość
Elektronika nie zastępowała rzeczywistości

Niewiele dziś pozostało
Imbryk po babci wciąż nuci starą piosenkę
Elementarz mamy z pożółkłymi kartkami leży w kącie
Ciężka maszyna przypomina dziadka
Harmonia roztacza się w każdym zakamarku

Wracają wartości które odeszły przed rokiem
I znowu tak po prostu wyemigrują?
Gra uczuć zakończy się na jednym słowie
Innej wigilii u nas nie będzie
Liczę godziny i minuty
Istnieje zapis czasu
Jeszcze trzeba czekać
Nie wiem dlaczego to tylko jeden dzień
Eseje życzeń płyną jedynie przez chwilę

Ojciec zapala świeczkę
Córka rozpoczyna modlitwę
Zebrani wznoszą swe obłudne oczy na krzyż
Emanuje dziś od nich radość i wiara
Krótka to chwilka
Ile On dla nas przecierpiał
Winniśmy o wiele więcej
Ale potęga zła oddala nawet od dobrych myśli
Na co dzień świat obleczony w szarość
Istna noc panuje w większości serc
Ewa zgrzeszyła lecz Adam też winny

Przyjaźń zamiera wraz z pożegnaniem tradycyjnego stołu
Rozmowy dotyczą ciała nie ducha
Ziemia płacze nad tymi których nosi
Era buntu nadeszła
Mimo miłej atmosfery zło triumfuje
Iskra nadziei jednak tli się w mym sercu
Energia rozpiera zmęczone ciało
Na obronę prawdy zawsze gotowe
Ile jeszcze przetrzyma?

Tło wydarzeń rozpościera się pośród bieli
Włada ona dwoma potęgami
Ekspansja jednej z nich nieunikniona

Stanę na czele niebieskiej armii
Emanuje ona światłem Boga
Rozprawię się z mordercami nadziei
Czerwony oddział gotuje atak
Ewakuacja nie wchodzi w grę

Nie poddam się
I będę walczyć do końca
Echo walki usłyszy cała ludzkość
Cisza przed bitwą zachęci do boju
Hieny wojny zbliżą się chciwe łupu
Atak rozstrzygnie losy sporu
Jutro stanie się niepewne

Obłok chwały ogarnie zwycięzcę
Na tronie zasiądzie zdobywca
Otoczy go orszak poddanych

Potyczka zakończy się klęską wrogiej armii
Obrona nie da za wygraną
Zmienię koleje losu
Nie dopuszczę by zło rozproszyło swe iskry
Armagedon będzie początkiem jedności

Czekam na ostateczną rozgrywkę
Odwaga rośnie w sercu

Trzeba zebrać wojsko walczących słowem
Oto dzięki niemu odeprzemy atak zła

Jestem przekonana o potędze wiary
Estrada światowa ujrzy przemianę
Sprzeczka dwóch sił niedługo się zakończy
Trzeba stawić czoło i podnieść dumnie głowę

Potęga dobra opanuje świat
Ramię poezji będzie oparciem dla walczących
Aksamitny anioł pokoju ogłosi werdykt
Wróg zostanie pokonany
Dni staną się kartami ewangelii
Zwycięstwo dobra uchroni przed klęską
Istnienie podziękuje za obronę
Wigilia przestanie być oryginałem
A świat zakwitnie pełnią miłości

Wizja sukcesu niebieskiej potęgi zbliża się
Idzie powoli lecz wytrwale
Artysta kreśli coś mozolnie na papierze
Rośnie wiara w sercach
Astronomiczna przewaga zła zostanie wyrównana

Intruz nie odważy się wdepnąć na nasz teren

Mrok odpłynie w niewidzialną przestrzeń
Istoty ujrzą ognistą jasność potęgi Stwórcy
Łupem będą serca gotowe do wszczepienia wiary
Otchłań pochłonie siły zła
Śmierć przestanie straszyć zakrzywioną kosą
Ćmy jak dawniej wskażą drogę ale do Żywego Światła

Dzień Twych narodzin stanie się początkiem szczęścia wiecznego
Obdarzy łaskami miłości i zgody

Będę walczyć o tradycję i wiarę
Liczę minuty do pierwszej gwiazdki
I czekam na tę chwilę choć wojna potęg we śnie zabłąkana
Źródło dobra tkwi ciągle tylko w tym białym opłatku
Nie przegapię okazji by ukazać właściwą drogę
Iluminacje świateł rozjaśniają zimną noc
Czerwone ogniki miłości muszą zastąpić te sztuczne oszustwa
Hojnie nimi obdarzać należy wszystkich