Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Mówią że milczeniem jest złotem,
Lecz często nawet, dla nas kłopotem
Zależy jak my to interpretujemy
Zależy jak my się w tym odnajdujemy
Im mniej wiemy, tym dłużej żyjemy
Lecz z samotności, po prostu gnijemy
Gdy nikt nie mówi, nikt nie pisze,
Czujesz że, nienawidzisz tą ciszę
Kontakt z innymi, jest nam potrzebny
Dla samopoczucia, naprawdę chwalebny
Twoje słowa, myśli tylko wiatr zwiewa
Wtedy gdy wołasz, człowiek zimno cie olewa....


to mój drugi wiersz na tym forum proszę o ocenę gdyż jestem początkujący i chciałbym wiedzieć co robię dobrze a co źle...

Opublikowano

Mhn... Nie wiem co robisz dobrze a co robisz źle? Sama dałam tu dopiero ze trzy wiersze,myślałam że to jest forum dla początkujących poetów, a potem się okazało że tu trzeba wydawać już wiersze żeby pisać,ale to nic zaraz Cię Ci wszyscy znawcy ocenią a ja mogę cie jedynie pozdrowić i trzymać kciuki. Musimy trzymać się razem ,pozdrawiam papatki zostawiam

Opublikowano

Droga Marto: żadnych wierszy tu nie trzeba wydawać, ani być żadnym weteranem, czego ja jestem chyba dobrym przykładem, początkujący poeta, o którym nikt jeszcze nie słyszał i który jest na początku drogi. Jestem tu krótko, ale zdążyłem zauważyć, że wszyscy są tu raczej życzliwi, nie ma żadnych złośliwości, a jedynie dobre rady.

Wracając do autora wiersza - pierwsze, co rzuca się w oczy, to dość nieudolne, częstochowskie rymy. Jeśli chcesz nimi operować, ,to musisz znacznie poprawić ich jakoś, unikać najpopularniejszych, banalnych połączeń, nie rymować czasowników (bo to bardzo łatwe i nie świadczy o kunszcie). Trudno wyłapać sens wiersza podanego w takiej formie. Czeka Cię dużo pracy, ale nie rezygnuj!

Opublikowano

rymy gramatyczne i zbyt pospolite
treść banalna, powtarzająca powszechnie znane prawdy i nie prawdy.
literówki i błędy stylistyczne (milczeniem jest złotem)
niekonsekwencja w stosowaniu interpunkcji
to podstawowe wady tego utworu
ale... nie przejmuj się bardzo, jeśli to jest jeden z Twoich pierwszych wierszy :)
moje pierwsze były gorsze
z tym że ich nie mogłem publikować :).
dużo czytaj i... pisz :)

pozdrawiam

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


Drogi panie Marcinie B. nie chciałam nikogo urazić Boże broń. Miałam na myśli że ciężko jest być początkującym poetą.Trzeba mieć straszną wiedzę, znać języki, geografię bo inaczej nie rozumiemy treści wiersza, a myślałam ze można być marzycielem i już pisać.Wielu wielkich poetów nie było uczonymi, a jednak zachwycamy się nimi do dziś i nic nie straciły na swojej świetności.Rozumiem że każdy chce pomóc tym którzy zaczynają swoją drogę i to mi się podoba , ale czasami taka okrawająca krytyka potrafi skutecznie zniechecić.Człowiek wyciąga z szuflady i szybko chowa na długie lata , czasami nie da się nic poprawić jak pisało serce , rozumowi nic do tego.Oczywiście cieszę się że jest takie forum i mili ludzie na nim tacy jak pan Marcin B. pozdrawiam świątecznie papatki zostawiam
Opublikowano

Do Marcina P1410 napisałam ot tak sobie zapomniałam że mój komentarz może być skomentowany, ten wiersz niezbyt udany to fakt tamten mi się bardziej podobał ale NIE ZNIECHĘCAJMY SIĘ papatki swiąteczne

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.


zebrane najważniejsze rady
dodam, że może na początek warto pisać bez rymów, nieodpowiednie rymy sprawiają, że treść jest jeszcze bardziej banalna.rymy gramatyczne wynocha!!! jak chcesz rymować to Kofta miał dla mnie świetne rymy(niedokładne, niegramatyczne, wyszukane). Ale generalnie to skup się na treści i na tym by rytm nie był nie do przejścia

pozdrawiam
Opublikowano

Moje początki na Forum były trudne, nie umiałam
się w nim poruszać, nie rozumiałam zasad działania.
Każdy kiedyś przez to przechodził, potem pomaleńku wszystko
się układało.
Wkleiłeś wiersz do działu: Dla początkujących poetów - lista dodanych wierszy.
Początkujący, ci którzy oczekują pomocy, wskazówek, znacznie bardziej
skorzystają zamieszczając wiersz poniżej w dziale: BEZ LIMITU
w pkt.: warsztat- gdy utwór nie całkiem gotowy.
Tam otrzyma się najwięcej pomocy, potem, gdy naszym zdaniem wiersz jest gotowy,
wkleja się do niniejszego działu - lista dodanych wierszy.
To na początek.
Jeśli jesteś początkującym w pisaniu wierszy, nie zniechęcaj się, ucz się , staraj się
przemyśleć uwagi, przede wszystkim wiedz, że zdrowa krytyka, pomoże Ci bardziej
niż nieuzasadnione pochwały.
Pamiętam, kiedy z wypiekami na twarzy czytałam pierwsze komentarze pod pierwszym
wierszem. Pamiętam to doskonale, ten niepokój.
Nie najbardziej bolą uwagi krytyczne, najbardziej boli cisza pod wierszem,
brak komentarzy.
Życzę Ci sukcesów, a na teraz -
zdrowia i radości w nadchodzące Święta,
pozdrawiam
- baba

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...