Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

N.N.

Nie pamiętam Twojego imienia
Nie wiem czemu, uśmiechasz się do mnie
Popatrz, życie tak szybko nas zmienia
Wyślizgnęłaś mi się ze wspomnień


Basia

Byłaś siostrą kumpla z podwórka
Wciąż zwisałaś w dół głową - z trzepaka
Gdy spotkałem Cię po kilku latach
Stało się ... potem miałaś chłopaka


Gośka

Pamiętam, choć była sesja - my w łózku
Jak zakręceni - terminy poprzekładane
Zdarte kolana i łokcie
I plecy - podrapane

Opublikowano

... piszesz (grupen sex!?) - i znów wracają wspomnienia!
Może też coś napiszę ...
Tylko czy wypada tak ... Lirycznemu ?

A co do Muz - to słyszałem że i one nieźle wywijają czasem z Apollem :)

Ale ale - czemu tak odkrawasz brutalnie Poetów od ...Satyrów ?
Naprawdę - nie tylko Nieszczęścia chadzają parami ... trójkami ... czw ...

"Najlepsze przed Tobą" - że zacytuję Klasykę :)

Nowy Rok bieży!

M.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



ten był niezły :))
nie spotka mnie już nic bardziej tajemniczego i zaskakującego niż to co spotkałam w odchodzącym roku - trochę mi go żal
:D
"nic się nie powtórzy"
ale dzięki, albowiem wyczuwam sympatię i dobre życzenia
odżyczeniowuję się - niech przyniesie ci radość, spokój lub niepokój
co sobie wymarzysz
:)
Opublikowano

Oj! Sądzę, że "najlepsze' - już za mną ... zapraszam na następne pudło ze zdjęciami :))

( I tu podobieństwo imion do osób rzeczywistych - jest autentyczne!:))

A ten Twój rok - to kiedyś zaprocentuje - pamiętaj, że "Kto nie ma ciepłych wspomnień - ten marznie w zimie!"

Czego nigdy Ci nie życzę ! - Marek

Opublikowano

Babo Sentymentalna - masz całkowitą rację!

Czy wierszyki są zgrabne - nie mnie oceniać - ale, że szczere - to gwarantuję!

Tyle, że to pudło z fotkami - duuuże!

Zawsze pasjonowała mnie fotografia - i teraz - to wraca jak (dobry) sen :))

Muszę po Świętach zrobić w tym Remanent - i może coś jeszcze się wylęgnie - Pozdrawiam już Świątecznie - Marek

Opublikowano

Magdo - była i Magda, ale Ciiiiiii !
Bo to jeszcze świeża sprawa:)

Dziewuszko - z tą Basią to był incydent, który pozwolił jej ... "otworzyć się" na świat - i nareszcie wyhaczyć takiego Alka. Ja spełniłem tu tylko rolę "otwieracza":)
Było zresztą bardzo miło - w końcu znaliśmy się od dziecka.

Aniu Moja Przemiła ,- aż się boje otworzyć teraz następne pudełko! :))
Ale kto wie?

Opublikowano

No nie , jakie "zło"? - Jej mąż (NIE CZYTUJE POEZJI) twierdzi że jest "bardzo gospodarna'
Niestety, zapomniał że Ona nadal jest "roztańczoną dziewczyną z warkoczami".
A ja to w niej dostrzegłem.
To cała moja tajemnica.
Banał? Może - ale daje tyle radości :))

M.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Magda? gospodarna? nie wierzę :D chyba, że to nie ta z Magdali
"roztańczoną dziewczyną z warkoczami" to była....na pewno nie Magda, uporządkuj to jakoś, drogi
Reminiscencie :D :D
mam wrażenie że "jej mąż nie czytuje poezji" to dla ciebie wyznacznik, imperatyw, hasło - "na koń!"
:)))))))))))))
Opublikowano

Napisałaś Magdo :
"mam wrażenie że "jej mąż nie czytuje poezji" to dla ciebie wyznacznik, imperatyw, hasło - "na koń!"

A żebyś wiedziała - to chyba tak działa - powoli, od wspólnych rozmów (mam wiele okazji i interlokutorek w różnym wieku) - pojawiają sie wspólne tematy, choć nie zawsze poglądy - i albo coś "zaskoczy", albo nie. Nic na siłę - no cóż każdy ma jakieś hobby.
Jeden jest cyklistą, drugi wędkarzem a trzeci babiarzem.
Ale ja chociaż nie morduję biednych rybek ani nie rozjeżdżam, ludzi na chodnikach! :)))

M

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • -Opowiadanie-   Promienie słońca poczęły zalewać świat wokół swoim bursztynowym blaskiem. Godzinowa wskazówka zegara chyżo zbliżała się do ósemki, a niebo pokryte już było licznymi, szarawymi obłokami.    Do parku wybierała się pewna dziewczynka. Mocno trzymając w dłoni małą, miedzianą monetę, radośnie wędrowała brzegiem ulicy. Jej ubrania były niechlujne i ubłocone a włosy splecione w zaskakująco staranne warkocze, przewiązane czerwoną wstążeczką. Jej twarz promieniała szczęściem.    Idąc krętymi uliczkami, jej uwagę przykuł chłopiec siedzący na dębowej ławce pod drzewem, którego cień był ratunkiem przed letnimi upałami. Mimo szelestu liści, śpiewu ptaków i szmeru pobliskiego strumyka, można było usłyszeć ciche szlochanie.    Zaniepokojona dziewczynka podeszła bliżej. - Odejdź - rzekł, pociągając nosem, gdy usłyszał zbliżające się kroki. - Nie odejdę, póki nie upewnię się, czy wszystko dobrze - odpowiedziała z troską w głosie. - A więc co cię trapi? - wbiła w niego przenikliwy wzrok.    Chłopiec delikatnie otworzył usta, jakby miał coś powiedzieć, lecz szybko je zamknął i obrócił głowę ku górze. - Jesteś nieszczęśliwy? - spytała ostrożnie wcale nie oczekując odpowiedzi, bo było to oczywiste. - A ty nie? - Dlaczego tak sądzisz? - skrzywiła się. - Przecież jesteś biedna, pewnie ledwo stać cię na kromkę chleba. Nie masz pieniędzy, za które mogłabyś kupić sobie chociaż zabawkę. Jak tu być szczęśliwym?    Spojrzeli na siebie bez zrozumienia. - A ty jesteś bogaty, wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Mógłbyś za kawałek majątku wykupić najdroższą chatkę w mieście oraz kupić całe stosy zabawek. Dlaczego więc jesteś nieszczęśliwy? Czyż pieniądze nie dały ci szczęścia? Czego ci brakuje, chłopcze? - Ja… - umilkł. Myśli w jego głowie krzyczały i plątały się - jednak nawet w nich nie znalazł odpowiedzi.    Pokazując monetę, znów zabrała głos: - Może i to jest jedyna rzecz, którą mam, ale i ona nie daje mi szczęścia. Pieniądze są jak woda - nie utrzymasz ich w miejscu. Za to będąc dobrym człowiekiem, utrzymasz przy sobie rodzinę, przyjaciół i rzeczy niematerialne, które dadzą ci szczęście, o którym nawet nie śniłeś - powiedziała, po czym poklepała go po ramieniu.    Chłopiec objął ją mocno, szlochając jeszcze głośniej.    Toteż i oni, po całym dniu rozmów, wrócili do swoich domów, ciesząc się i radując każdą chwilą. Jak się okazuje, szczęścia nie należy szukać w pieniądzach; nawet mając ich w nadmiarze, możemy go nie znaleźć.
    • Uśmiechasz się.   Ile razy oberwiesz tyle razy wstaniesz.   Czemu się uśmiechasz? Przecież przegrałeś.   Padłeś na deski.   Nie odklepałeś.   Znowu wstajesz.   Znowu chcesz oberwać?   Czemu się uśmiechasz…   Przecież przegrałeś.   Uśmiechasz się...
    • Byłem    Zobaczyłem    Straciłem    Szansę Na twój uśmiech    Byłaś    Zobaczyłaś    Straciłaś    Szansę  Na mój powrót    I znów wszystko  Kończy się tak samo!     
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        Berenika *** Racine'a Poego czy też Aragona Liryka, epika bierze ją w ramiona Poświatowska pisze ach ta Berenika Ten jej długi warkocz poezję przenika. *** Queer *** Aragon zabierze w ramiona Poego Uparty Racine pobabrze w epice Liryka rozplecie włosy Poświatowskiej  A Berenika szukać będzie warkocza. ***
    • @Poet Ka Sentymentalnie, aż chciałoby się tam przenieść w czasie. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...