Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

czerwie w przysadce uwiły kokony
system nerwowy karmi
ich odchody emocje żywiciela
gdzie stwórca?
przecież został stworzony
na podobieństwo własne spojrzenie
wnika bezlitośnie pieści nadzieją zrozumienia
tajemnica
pustka za kotarą
po której suną czerwie
gdy już dotrą
docierają złudzenia
żarło musi żyć
żarło chce zbawienia

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



Jak na kino grozy prawie całkiem zręcznie, ale wprowadziłabym kilka drobnych zmian za pomocą skreśleń ;) na ten przykład : " pieści nadzieją zrozumienia tajemnica" nie !
Twoje wiersze są dla mnie jak przeciwległy biegun, albo inny gatunek. Wszystko rozumiem, ale chyba nie potrafiłabym tak napisać.
Z ciekawości prawie zawsze zaglądam.
Czerwie widziałam w jednym z odcinków Dr Housa, oczyszczały obumarłą tkankę, zjadając ją naturalnie ;) i ratując w ten sposób życie pacjenta. Nie wszystko ładne co ładne, ale to co się komu podoba ;)
Pozdrawiam.
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.



wchodzę w pełni, trafia, tylko jeden szczegół spędza spokój czytania:
czerwie w przysadce uwiły kokony
system nerwowy karmi
ich odchody emocje żywiciela
gdzie stwórca?
przecież został stworzony
na podobieństwo własne spojrzenie
wnika bezlitośnie pieści nadzieją zrozumienia
tajemnica
pustka za kotarą
czerwie docierają złudzenia
żarło musi żyć
żarło chce zbawienia
nie mogę dać plusa, nie teraz, pozdrawiam

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Leszek Piotr Laskowski   "Czy z pustym żołądkiem twoje życie widziane też by nie zaczęło na wartości upadać?" - to ciekawe pytanie. Trafnie pokazujesz, że wiele "wielkich teorii" rodzi się w komfortowych warunkach, a prawdziwe rozumienie życia przychodzi dopiero przez jego pełne doświadczenie - z biedą, stratą i lękiem.
    • Marzenie   uwolnić się porozrywać pajęczyny rozdrapać niech krew płynie niech trzaska niech w wodę się zamienia albo w wino jak ten wiersz niech parzy w oczy kłuje z korzeniami wyrywa złe myśli w błękit nieba zamienia  
    • @Łukasz Jurczyk   Napisałeś bardzo uniwersalnie - to studium psychiki żołnierza. Czy ten fragment to pokłosie buntu w Opis? Aleksander pozwolił najstarszym i rannym żołnierzom wrócić do domu, co wywołało bunt reszty armii. Niezależnie od kontekstu historycznego, ukazany jest tu dramat żołnierza - każdego, i jest on od stuleci podobny. Okazuje się, że wybór jest trudniejszy niż rozkaz, bo wolna wola paraliżuje go - poza armią jest nikim. Słowa „w ciszy nie umiem spać” oraz ucieczka przed ciszą - to opis syndromu stresu pourazowego (PTSD). Żołnierze wybierają dalszą walkę, bo zatrzymanie się oznaczałoby konfrontację z własnymi demonami.   Bardzo ciekawe jest porównanie miłości króla do uczucia, jakim wojownik darzy „swój stary nóż”. To miłość do użytecznego narzędzia. Żołnierze zdają sobie sprawę z własnego uprzedmiotowienia, a jednak to akceptują. Wojna kradnie młodość -biologicznie ci żołnierze są jeszcze nie najstarsi, ale mentalnie są starcami. Ich serca zamieniły się w "żelazo" - stwardniały, pozbawiając ich miękkich, ludzkich odruchów. Psychologiczny, aktualny i świetny tekst! Wolność rodzi strach, Łatwiej podnieść znów włócznię. Młodzi a już starzy.
    • Osobiście lubię jedzenie na wagę, bo widzę, co wybieram, poza tym mogę sobie sam przynieść i nie potrzebuję do tego kelnera. Pizzę lubię, ale szczególnie zdrowe to to nie jest. Pozdrawiam z podobaniem.  
    • @.KOBIETA.   Piękny wiersz, intymny, ze świetnym rytmem. Obraz lustrzanych spojrzeń i ta cisza wypełniana czułością – coś bardzo zmysłowego. 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...