pokrzywinda

[Rafal Bielan Wierzbicki]

trzymam w słoiku stuletnią pokrzywę
zaglądam do niej jak przez wizjer
drga wtedy trzeszczy nieznośnie dla ucha
łodygi zwinięte w arabską swastykę
leżała przez pomyłkę w letniej kwiaciarni
na wystawie wypłowiała zmarniała i zżółkła

w pogardzie florystów
spała na kolcach zagiętych suchych
niegroźnych dla palców
bez ceny ozdób wazonu z kamionki
była o krok od przemiany
w jadalny nawóz dla oleandrów

mieszkali potem z milczącym bieluniem
w czynszowej doniczce na Witkacego
do mnie trafiła prawie przez przypadek
najpierw poznałem jej narzeczonego

[Aleks Kleks]

podoba mi się ten wiersz, ma taki dziwny, chorobliwy nastrój ale jest on zręcznie wykorzystany

z drobnych uwag - nie wyobrażam sobie jak można jednocześnie wypłowieć i zżółknąć ;)

[Lena Achmatowicz]

trochę udziwniłes zakończenie, ale jest tu całkiem niezły nastrój. letnia kwiaciarnia? :)

serdecznie pozdrawiam

[C.Starling]

Zaciekawił.

[Rafal Bielan Wierzbicki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

letnia, taka altanka, czy stragan... można tak powiedzieć. Ja też wcześniej nie znałem tego terminu ;) Pozdrawiam również

[Nessa Isilra]

Surrealistyczna ta pokrzywa ;)