Goniący za...

[Gryf]

W nerwach patrzę na świat wokoło,
Rytm życia serce szybko wybija.
Wciąż gonię przed siebie w zapamiętaniu,
Nie zauważam jak czas mój przemija.

W zawodach z istnieniem, w teraźniejszości
Zajmuję miejsce dobre wśród wielu.
Stąd albo w górę, lub w samo dno,
Byle by tylko nie stracić celu.

A może zatrzymać się choćby na chwilę,
Spojrzeć na siebie w prawdziwym odbiciu.
Co wtedy zobaczę prócz błędnych oczu?
Twarz zmęczonego w codziennym byciu.

[Duks]

Hej Gryfie.
Ciekawy wierszyk.
Podoba mi się.
Pozdrawiam


Ps.
Moje propozycje:
Usunąłbym „Wciąż”

W nerwach patrzę na świat wokoło
Rytm życia serce szybko wybija.
Gonię przed siebie w zapamiętaniu
Nie zauważam jak czas mój przemija.


Można by w drugiej strofie, po „istnieniem” dać przecinek.

Ale to takie moje przemyślenia.

[krzysztof marek]

oj te zatrzymania... nieraz trudne ale po prostu MUSZĄ BYĆ!!! Mądry wiersz. Pozdrawiam Gryfie :)))

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Duksie, masz rację i to już poprawiam.
No i jeszcze raz WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO!!!

[Gryf]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dzięki Krzysztofie, chciałbym naprawdę stanąć na dłużej.

[wanesa_ciska]

jesteś zmęczony walką z codziennością ale świadczy to to o tym że nie wystarczy dla ciebie ,byle było jakoś -,walczysz o lepsze ,,,,cokolwiek to jest ,,powodzenia

[Ryszard Kisiel]

Twój stan emocjnalny odzwierciedla się w wierszach, jest jak by ich "promotorem".
Powoli gaśnie. To dobry objaw. Pozdrawiam Cię serdecznie. Trzymaj sie Janie.