Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Walca czas zacząć,
muzyka już gra,
Krok w przód, krok w tył,
Wznieść się w górę,
To opaść znów w dół,
W ten prosty rytm:
raz, dwa, trzy,
raz, dwa, trzy...

Płynąć przez parkiet,
Nie bacząc na nic,
Lekko w obrotach,
w ten prosty rytm:
raz, dwa, trzy,
raz, dwa, trzy...

Szybko i radośnie
zataczać kolejne koła,
Bo muzyka wciąż gra
i wygrywa raz po raz
ten prosty rytm:
raz, dwa, trzy,
raz, dwa, trzy...




P.S. Niedawno dokopałem się do tego starego wiersza i tak jestem ciekawy jakby ocenili go czytelnicy.

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




właśnie, układ drobnych kroczków na raz, dwa, trzy
może to być wstęp do układu z płynnym partnerskim walcem
... walc ma do siebie tą uroczą cechę i klimat
tego tu nie ma, próbować trzeba
i ładna próba i do zapamiętania :))
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




właśnie, układ drobnych kroczków na raz, dwa, trzy
może to być wstęp do układu z płynnym partnerskim walcem
... walc ma do siebie tą uroczą cechę i klimat
tego tu nie ma, próbować trzeba
i ładna próba i do zapamiętania :))
miałam na myśli konkretny walc ujęty w słowa znajdujący się powyżej
każdy temat jest dobry jesli jest dobrze napsiany
tutaj na temacie się kończy
aloha;)
Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.




właśnie, układ drobnych kroczków na raz, dwa, trzy
może to być wstęp do układu z płynnym partnerskim walcem
... walc ma do siebie tą uroczą cechę i klimat
tego tu nie ma, próbować trzeba
i ładna próba i do zapamiętania :))
miałam na myśli konkretny walc ujęty w słowa znajdujący się powyżej
każdy temat jest dobry jesli jest dobrze napsiany
tutaj na temacie się kończy
aloha;)

rzecz jasna zajęłam się tylko tekstem (jak rytmiką) i jego oceną :)))))
Opublikowano

jak wspomniałem jest to stary wiersz i myślę, że warto by tam coś dodać, ale nie mam na to czasu więc pomyślałem sobie, że chciałbym wiedzieć co inni będą o nim sądzić

Opublikowano

"raz dwa trzy to dobra kapela jest"
Uśmiałam się :D

Sam wiersz jednak mnie nie porwał. Temat można by rozwinąć:
"Krok w przód, krok w tył,
Wznieść się w górę,
To opaść znów w dół"
Zamiast suchych, technicznych opisów, skojarz te ruchy np. z sytuacją emocjonalną w związku tańczących ze sobą osób. Cokolwiek. Skupiłeś się na rytmice, na tym, by wiersz brzmiał jak piosenka. A co z przekazem?

Pozdrawiam.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Ostatnio w Warsztacie

    •   24 czerwca 2023

       

        Przeżyłam. Myślałam, że umrę, ale przeżyłam. Gdyby mama nie trzymała mnie za rękę, byłabym pewna, że już jestem martwa.

        Kiedy ratownicy weszli do domu, wszystko wydawało się snem. Głosy się rozlewały. Z ledwością podnosiłam powieki. Czułam spalony szpinak, który gotowałam chwilę wcześniej. Pytali mnie, co brałam. Nie byłam w stanie im powiedzieć. Język mi spuchł, a ciało zesztywniało. Na noszach znosili mnie do karetki. To był trzeci raz, jak jechałam karetką, ale pierwszy na sygnałach.

        Na SORze odzyskałam mowę. 

        - Fenibut - powiedziałam lekarzom.

        Do tej pory mnie trochę bawi, że musiałam im tłumaczyć, co to jest. Znalazłam to gdzieś w internecie. Pisali, że to sowiecki lek uspokajający, neuroprzekaźnik receptorów GABA. Miał działać jak pregabalina. UWIELBIAM pregabalinę. To prawie jak alkohol, ale jest lepsza. Nie chodzi się po niej na skos i nie sepleni jak kaleka.  

        Chyba powinnam się przedstawić. Cześć, jestem Laura, a to jest mój dziennik. Mam dwadzieścia lat i jedyne osiągnięcie na moim koncie to wygranie konkursu recytatorskiego w pierwszej klasie liceum. Jestem ćpunką. Ale nie taką zwykłą, co bierze wszystko jak leci. Nie, ja lubię wiedzieć. O wszystkim, co biorę, czytam. Wiem, jak co działa, z czego jest zbudowane i jakie są konsekwencje ćpania tego. To ważna wiedza, gdyby coś poszło nie tak (wczoraj poszło k o s m i c z n i e źle). Szkoda, że nigdy nie byłam dobra z chemii. Tak to bym poszła na studia. Może w przyszłości stałabym się drugą Lori Arnold albo Walterem White’em. W sumie mogłabym iść na ASP, tyle że ciotki mi powtarzały, że po tym to tylko malowanie portretów na Krupówkach.

        Nie wiem, czy ktokolwiek poza mną przeczyta ten dziennik, ale jeśli tak - niech uczy się na moich błędach. Narkotyki to ścierwo, a ja zrozumiałam to za późno. Teraz leżę w psychiatryku i wątpię, że szybko mnie wypuszczą. 

        Zadomowiłam się na oddziale. Nie jest najgorzej. Pielęgniarki są miłe, uśmiechają się do mnie, kiedy przychodzę po papierosa. Nie możemy ich trzymać przy sobie, wydzielają nam po jednym co godzinę i to jest najbardziej przejebane. Jedzenie też mają dobre, nie to, co na innych oddziałach. Kiedy leżałam na nefrologii, dawali same pomyje.

        Miałam w planach przespać cały pobyt tutaj i obudzić się, gdy odejdą głody. Staram się nie myśleć o kreskach i blantach, ale one same do mnie przychodzą. I Dawid nie pomaga. Jeszcze trzy dni temu piliśmy razem wódkę, a teraz jest tu razem ze mną, bo pomieszał perazynę z alkoholem i fetą. Twierdzi, że ledwo go odratowali, ale ja wiem, że buja. Mógł co najwyżej dostać niewydolności wątroby. A zamknęli go, bo jest po prostu pieprznięty.

        Przed chwilą wołali na leki. Teraz papieros. Dają mi te same tabletki, co przepisał mi psychiatra, tylko dawkę zwiększyli. Przyjmuję to z ulgą, bo będzie się lepiej spało. 

        Kończy się pierwszy dzień mojej trzeźwości. To przerażające. Odkąd pamiętam, jestem na haju. Zawsze załatwię sobie pieniądze. Jeśli nie biorę od mamy, to daje mi babcia. Do tej pory nie wiedziały, na co wydaję. Żle, że się dowiedziały. Nie, nie mogę tak myśleć. Przecież chcę z tego wyjść. Kurwa, Laura, tak będzie dla ciebie lepiej, zrozum to wreszcie!

  • Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach



×
×
  • Dodaj nową pozycję...