Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Zgłoś

  • Niestety, Twoja zawartość zawiera warunki, na które nie zezwalamy. Edytuj zawartość, aby usunąć wyróżnione poniżej słowa.
    Opcjonalnie możesz dodać wiadomość do zgłoszenia.

    ×   Wklejono zawartość z formatowaniem.   Przywróć formatowanie

      Dozwolonych jest tylko 75 emoji.

    ×   Odnośnik został automatycznie osadzony.   Przywróć wyświetlanie jako odnośnik

    ×   Przywrócono poprzednią zawartość.   Wyczyść edytor

    ×   Nie możesz bezpośrednio wkleić grafiki. Dodaj lub załącz grafiki z adresu URL.



  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @karenka   Piękna metafora kamienia i posągu - od pojedynczej, chłodnej postaci aż po całą zbiorowość zamkniętą w emocjonalnej twierdzy próżności i władzy. Poruszające jest to napięcie między daremnym mówieniem a milczącym kamieniem, które nie chce (albo nie potrafi) odpowiedzieć. Świetny koniec - cicha nadzieja - "gdyby te serca nie były z kamienia" brzmi jak westchnienie. Piękny, wzruszający wiersz.    
    • Witaj - Jak w tym rytmie można usłyszeć szum fal, kochać pomarańczowe słońce, wąchać przydrożną dziką różę i nie przydeptać ślimaka? - w takim szalony rytmie trudno to wszystko ogarnąć zrozumieć -                                                                                                                                                             Pzdr.serdecznie.
    • @tetu Strumyczek codzienności... Strumień czasu i lista obecności z perspektywy włościanki... Realistyczny i poetycki zapis.    
    • Witaj - lubię twoje pisanie - ten wiesz też -                                                                              Pzdr.serdecznie.
    • @Witalisa   Niezwykle ciekawe spojrzenie na historię. Perspektywa statku, który z honorem "ginie w kwiecie lat", by dać początek czemuś nowemu - i ominąć niechlubny los - robi ogromne wrażenie.   Historia rzadko pamięta o statkach jako o "Matkach" - a Ty nadajesz im własną wolę i kręgosłup moralny.  Połączenie faktów historycznych z tak głęboką, symboliczną personifikacją "Galicyjki"  to mistrzostwo. Świetny tekst!  
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...