Twe wargi smakują jak błękit...(Do muzy)

[Łukasz Michał K.]

Twe wargi smakują jak błękit
Sycącego mnie nieboskłonu
I twe włosy pachną jak błonie
Pełne kwiecia wonnego tonów

Jesteś krzykiem co niszczy ciszę
Głuchą sercu i wrogą pragnieniu
Widząc ciebie - śpiewy słyszę !
Tak czytelne w mym natchnieniu

Jesteś wiecznym mi zmartwieniem
Lotnym żarem mych zamyśleń
Jesteś wodą, ziemią, niebiem
Wielką panią wszystkich wyśnień

Twe istnienie w nicość wpycham
I ogarniam jak w koncepcji
Jesteś przeto chciejstw utopią
Słodką mrzonką wiotkich wierszy


Warszawa, 14 sierpnia 2009 r.

[Przekrojona]

Czarujące.
Pozdrawiam. :)

[Łukasz Michał K.]

Dzięki Przekrojona i również...Pozdrawiam :)